رابطه بین استفاده از فناوری آموزشی و بهبود سواد خواندن در پایه چهارم ابتدایی ( مورد مطالعه استان گلستان)

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین استفاده از فناوری آموزشی و بهبود مهارت سواد خواندن در دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی است. در این مطالعه از داده های واقعی حاصل از پژوهش های مشابه استفاده شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی در مدارس دولتی شهرهای شمال شرق ایران است و نمونه ای ۲۰۰ نفره با روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شده است. ابزار پژوهش شامل پرسش نامه محقق ساخته درباره میزان استفاده از فناوری و آزمون استاندارد سنجش سواد خواندن بود. برای تحلیل داده ها از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی استفاده شد. نتایج نشان داد که بین میزان استفاده از فناوری آموزشی (نظیر فیلم های آموزشی، نرم افزارهای تعاملی و ابزارهای دیجیتال) و نمرات سواد خواندن دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین مولفه هایی مانند استفاده از نرم افزارهای آموزشی و ویدئوهای تعاملی پیش بینی کننده قوی تری برای بهبود مهارت خواندن بودند. این یافته ها می تواند به سیاست گذاران آموزشی در طراحی برنامه های تقویت سواد خواندن کمک کند.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، سواد خواندن ، آموزش ابتدایی ، پایه چهارم ، ابزار دیجیتال ، یادگیری فعال