بررسی رابطه بین سواد دیجیتال معلمان و انگیزش تحصیلی دانش آموزان در مدارس کمترتوسعه یافته ایران: تبیین نظری، روش شناسی و تحلیل تجربی

در عصر تحول دیجیتال، نقش سواد دیجیتال معلمان در ارتقاء کیفیت آموزش اهمیت فزاینده ای یافته است. این پژوهش به بررسی رابطه بین سواد دیجیتال معلمان و انگیزش تحصیلی دانش آموزان در مدارس کمترتوسعه یافته ایران می پردازد. هدف اصلی، شناسایی چگونگی تاثیر توانمندی های فناورانه معلمان بر انگیزه تحصیلی دانش آموزان در بسترهایی با امکانات محدود آموزشی و فناوری است. در بخش نظری، با اتکا به نظریه های خودتعیین گری و یادگیری اجتماعی، فرض می شود که معلمانی با سواد دیجیتال بالا، قادرند محیط یادگیری تعاملی تری فراهم کرده و از ابزارهای فناوری به شیوه ای انگیزشی بهره ببرند. روش پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مدل همبستگی است. جامعه آماری شامل معلمان و دانش آموزان دوره متوسطه در چند استان کمترتوسعه یافته ایران بوده و نمونه گیری به صورت خوشه ای انجام شده است. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد سنجش سواد دیجیتال معلمان و انگیزش تحصیلی دانش آموزان است. داده ها با استفاده از آزمون های آماری نظیر همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان می دهد که بین میزان سواد دیجیتال معلمان و انگیزش تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. به ویژه، استفاده هدفمند از فناوری های آموزشی نقش موثری در افزایش انگیزه، علاقه مندی و مشارکت تحصیلی دانش آموزان داشته است. یافته ها می توانند به سیاست گذاران آموزشی در طراحی برنامه های توسعه سواد دیجیتال برای معلمان و کاهش شکاف آموزشی در مناطق کمترتوسعه یافته کمک کنند.

کلیدواژه ها:

سواد دیجیتال ، انگیزش تحصیلی ، معلمان ، مدارس کمترتوسعه یافته ، عدالت آموزشی ، فناوری آموزشی