بررسی عدالت آموزشی در رسیدن به توسعه پایدار در آموزش و پرورش

عدالت آموزشی می تواند به عنوان ابزاری برای رسیدن به توسعه پایدار عمل کند زیرا در دنیای امروز، سرمایه انسانی مهم ترین عامل در پیشبرد توسعه اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی جوامع است.یکی از مولفه های اصلی عدالت آموزشی، دسترسی برابر به منابع آموزشی است. این منابع شامل معلمان با کیفیت، زیرساخت های مناسب، برنامه های درسی معتبر، و همچنین حمایت های مالی برای خانواده های کم درآمد است. در جوامعی که دسترسی به این منابع محدود است، شکاف های آموزشی به طور فزاینده ای عمیق تر می شود و افراد از اقشار مختلف اجتماعی نمی توانند به فرصت های برابر در تحصیل دست یابند (محمدی و زارعی، ۱۳۹۸). این عدم برابری در دسترسی به آموزش، می تواند به نابرابری های اجتماعی، اقتصادی و حتی سیاسی منجر شود و در نهایت مانع از پیشرفت جوامع و تحقق توسعه پایدار شود.