نقش فن آوری های نوین در بهبود فرآیند تدریس و یادگیری

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 119

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EPCS04_1958

تاریخ نمایه سازی: 5 مرداد 1404

چکیده مقاله:

در سال های اخیر، گسترش و نفوذ فناوری های نوین موجب تحولی بنیادین در عرصه آموزش و یادگیری شده است. ورود ابزارها و فناوری هایی نظیر رایانه، تبلت، تخته های هوشمند، اپلیکیشن های آموزشی، شبکه های اجتماعی، و همچنین ظهور مفاهیمی همچون کلاس های مجازی، یادگیری مبتنی بر وب، هوش مصنوعی و واقعیت افزوده، مسیر تدریس را از شکل سنتی خود به سوی الگوهای پویاتر و تعاملی تر سوق داده است. استفاده از این فناوری ها نه تنها سبب تسهیل انتقال دانش و افزایش دسترسی به اطلاعات آموزشی شده، بلکه امکان شخصی سازی فرآیند یاددهی و یادگیری را نیز فراهم می آورد. دانش آموزان با استفاده از منابع چندرسانه ای، فرصت تجربه یادگیری فعال و معنادار را به دست آورده و معلمان نیز ابزارهای متنوعی برای ارزیابی، آموزش، ایجاد انگیزه و پشتیبانی بهتر در اختیار دارند. فناوری همچنین باعث گسترش دامنه انتخاب راهبردهای آموزشی و افزایش انعطاف پذیری شیوه های تدریس گردیده است، به نحوی که معلمان می توانند با به کارگیری نرم افزارهای تعاملی و سامانه های آموزش از راه دور، به تفاوت های فردی دانش آموزان توجه بیشتری مبذول داشته و فرآیند یادگیری را با نیازهای هر فرد هماهنگ سازند. استفاده از داده کاوی و تحلیل داده های آموزشی، به معلمان این امکان را می دهد تا نقاط ضعف و قوت دانش آموزان را شناسایی و بازخوردهای هدفمند ارائه کنند. علاوه بر این، فناوری های نوین با کاهش فاصله جغرافیایی، دسترسی به آموزش را برای همه اقشار جامعه، به ویژه در مناطق محروم یا کم برخوردار تسهیل نموده اند. گسترش شبکه های ارتباطی و رسانه های دیجیتال، فضای یادگیری را فراتر از کلاس های سنتی برده و امکان تعامل علمی، فرهنگی و تجربی با سایر دانش آموزان و معلمان سراسر دنیا را مهیا ساخته است. نقش فناوری در تقویت خلاقیت، تفکر انتقادی، و مهارت های حل مسئله از جمله دستاوردهای مهم این تحولات است. فناوری همچنین ابزارهایی برای سنجش مستمر پیشرفت تحصیلی و اصلاح فرایند یاددهی-یادگیری فراهم آورده است. این تحولات اگرچه فرصت هایی بی بدیل در ارتقاء کیفیت آموزش ایجاد کرده اند، اما در کنار آن نیاز به آموزش معلمان، توسعه زیرساخت ها و بازنگری محتوای آموزشی نیز اهمیت یافته است. به طور کلی، فناوری های نوین عامل شتاب دهنده ای در تحول آموزش هستند که از طریق ارتقاء اثربخشی، افزایش انگیزه، تسهیل فرآیندهای ارزیابی و آموزش تفاوت های فردی، شرایط جدیدی را پیش روی معلمان و دانش آموزان گشوده اند؛ شرایطی که در صورت مدیریت صحیح و بهره برداری سنجیده، می تواند منجر به افزایش کیفیت نظام آموزشی و تربیت نسلی خلاق، نقاد و توانمند گردد.