مطالعه تطبیقی کیفرهای تکمیلی پیشگیرانه و اصلاح محور در حقوق ایران و فرانسه

زمینه و هدف: مجازات تکمیلی، همانطور که از نام آن پیداست، شکلی از پاسخ کیفری نسبت به یک عمل مجرمانه است که اصولا با هدف پیشگیری-سزادهی و یا اصلاح و بازپروری، براساس قانون و از میان فهرست حصری تعیین شده، نسبت به مرتکب جرم تعیین و اعمال می گردد.روش: پژوهش حاضر به روش توصیفی- تحلیلی می باشد.یافته ها و نتایج: قانونگذار ایران در سال ۱۳۹۲، اگرچه با توسعه قلمرو مجازات تکمیلی به غیر تعزیرات، به قدرت مانور قاضی در ارایه یک پاسخ متناسب با رفتار مجرمانه افزود، لیکن از تعیین شرایط اجرای گونه های مختلف این مجازات ها در پرتو اصل قانونی بودن و کیفی بودن جرایم و مجازات ها غافل شد.قانونگذار فرانسه با توجه مشاهده کاستی های اجرای این نوع مجازت ها در عمل، تلاش کرد در اصلاحات مختلف، بگونه ای رفتار نماید تا قضات صادر کننده از یک سو و نیز بزهکار-بزه دیده  از سوی دیگر،در مواجه با اجرای آن با دشواری و در نهایت بی میلی روبرو نشوند.مطالعه این تحولات تطبیقی در حقوق فرانسه می تواند در مواردی راهگشای موانع توسل به این نوع ضمانت اجرای کیفری در حقوق ایران شود.

کلیدواژه ها:

»مجازات تکمیلی» ، مجازات اصلی» ، حقوق فرانسه» ، اختیار قاضی»