نقش تجربه زیسته اخلاقی در شکل گیری هویت رفتاری کودکان دوره ابتدایی

در عصر تحولات تربیتی، تجربه زیسته اخلاقی به عنوان یکی از موثرترین عوامل در شکل گیری هویت رفتاری کودکان شناخته می شود. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر تجربه های اخلاقی روزمره کودکان در محیط های آموزشی و خانوادگی بر ساختار هویتی آنان در دوره ابتدایی انجام شده است. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر تحلیل محتوای تجارب زیسته کودکان در موقعیت های اخلاقی واقعی بوده است. یافته ها نشان می دهد که مواجهه کودک با موقعیت هایی نظیر همدلی، مسئولیت پذیری، صداقت و عدالت، در قالب تعاملات اجتماعی و بازی های گروهی، نقش بنیادینی در درونی سازی ارزش ها و شکل گیری الگوهای رفتاری پایدار دارد. همچنین، مشارکت فعال کودک در تصمیم گیری های اخلاقی و دریافت بازخورد انسانی از سوی والدین و معلمان، موجب تقویت خودآگاهی اخلاقی و انسجام هویتی می شود. در نهایت، مقاله بر ضرورت طراحی محیط های یادگیری اخلاق محور و تربیت مبتنی بر تجربه تاکید دارد تا کودکان بتوانند در مسیر رشد شخصیتی، منش اخلاقی خود را به صورت پایدار و درونی توسعه دهند.

کلیدواژه ها:

تجربه زیسته اخلاقی ، هویت رفتاری ، تربیت کودک ، آموزش غیرمستقیم ، خودآگاهی اخلاقی