نقش تنظیم هیجانی در افسردگی و اضطراب دوران بارداری

این مطالعه مروری نظام مند با هدف بررسی نقش راهبردهای تنظیم هیجان در شکل گیری و تداوم افسردگی و اضطراب در دوران پری ناتال (بارداری و پس از زایمان) انجام شده است. نتایج به دست آمده از شش پژوهش نشان داد که برخی راهبردهای ناکارآمد تنظیم هیجان مانند اجتناب رفتاری، نشخوار ذهنی، حواس پرتی و ابراز بیش ازحد هیجانات، با افزایش خطر بروز یا تداوم علائم افسردگی و اضطراب در این دوره همراه هستند. در مقابل، راهبردهای سازگارانه همچون حل مسئله، بازسازی شناختی، پذیرش هیجان و جست وجوی حمایت اجتماعی به عنوان عوامل محافظتی شناخته شدند که با کاهش علائم روان شناختی مرتبط بودند. این نتایج بر اهمیت توجه به تنظیم هیجان به عنوان یک عامل میان تشخیصی تاکید دارند که می تواند در فرآیند مداخله های پیشگیرانه و درمانی نقش کلیدی ایفا کند. به ویژه، یافته ها نشان می دهند که زنان مبتلا به افسردگی یا اضطراب پس از زایمان، بیشتر از راهبردهای ناسازگارانه استفاده می کنند و کمتر به راهبردهای موثر و بلندمدت متوسل می شوند. این مسئله می تواند به دلیل بار شناختی بالای برخی راهبردهای کارآمد یا محدودیت های محیطی و روانی دوران بارداری و پس از زایمان باشد. در مجموع، این مرور بیانگر آن است که مداخلاتی که بر بهبود تنظیم هیجان در دوران پری ناتال تمرکز دارند، می توانند در کاهش اختلالات خلقی در این دوره حیاتی، نقش پیشگیرانه و درمانی موثری ایفا کنند. پژوهش های آینده باید به بررسی دقیق تر تاثیر آموزش راهبردهای تنظیم هیجان و نیز تفاوت های بین فردی در پاسخ دهی هیجانی در این بازه حساس زندگی زنان بپردازند.

کلیدواژه ها:

تنظیم هیجان ، افسردگی ، اضطراب ، بارداری ، زنان