بازتوانی آسیب دیدگان اجتماعی در جرم شناسی

آسیب های اجتماعی یکی از مسایل مورد توجه جامعه بشری از گذشته تا به امروز می باشد.با گسترش انقلاب صنعتی و بزرگ شدن دامنه نیازمندی های انسان و به دنبال آن احساس ناکامی و محرومیت از خواسته ها موجب گسترش اعتیاد، فساد، دزدی، انحرافات جنسی و سایر آسیب ها دربرخی افراد جامعه شده است که نیازمند حمایت و بازتوانی هستند.اما بازتوانی این افراد با توجه به پیامدهای مشکل آنان کار آسانی نیست و به سادگی میسر نخواهد بود بازتوانی آسیب دیدگان اجتماعی به گونه ای است که به طور معمول در زمان کوتاه (کوتاه مدت) میسر نخواهد بود.با توجه به شدت و مدت مشکل و توانایی افراد آسیب دیده اجتماعی و تمایل آنان برای بازگشت به زندگی سالم این زمان می تواند طولا نی شود و تلاش برای باز توانایی آسیب دیدگان اجتماعی در جرم شناسی تنها محدود به تلاش های دستگاه قضایی و فعالیت هایی شامل افراد و گروه ها نمی شود بلکه بازتوانی باید به همکاری ارگان های مختلف مانند مدرسه، رسانه، سازمانهای مردی و حمایتی، نیروی انتظامی و ... صورت پذیرید و این که نباید تنها به حمایت مالی مستمر یا غیر مستمر خلاصه کرد زیرا این نوع حمایت منجر به وابستگی افراد آسیب دیده اجتماعی می شود.قوانین نیز باید به گونه ای باشد که مانع بازتوانی افراد نشود، از آن جایی که برخی از آسیب های اجتماعی جنبه کیفری دارند، بنابراین سوء سابقه افراد خود مانعی برای استفاده بعضی از فرصت هاست که دراین زمینه بازنگری قوانین می تواند، زمینه بیشتری برای بازتوانی فراهم کند.در پژوهش حاضر با روشی تحلیلی توصیفی به بررسی بازتوانی آسیب دیدگان اجتماعی در جرم شناسی پرداخته ایم . باید گفت ، آسیب های وارده بر این گروه اعم از آسیب های روانی، عاطفی ، جسمی ، مالی و ... است که با تدابیر کیفری و غیر کیفری ، تدابیر حمایتی ، تدابیر معنوی و از طریق سازمان های مربوطه سعی در بازتوانی این افراد شده است.

کلیدواژه ها:

بازتوانی ، آسیب دیدگان اجتماعی ، جرم شناسی ، پیش گیری از جرم