جنسیت در عرفان: نقش زنان در سنت های عرفانی ادیان ابراهیمی

این بازبینی نظام مند به بررسی نقش زنان در سنت های عرفانی ادیان ابراهیمی—یهودیت، مسیحیت و اسلام—می پردازد و بر مشارکت ها، چالش ها و ابعاد جنسیتی تجربه های عرفانی تمرکز دارد. با استفاده از پروتکل پریزما، این مطالعه منابع علمی اخیر را ترکیب کرده تا نشان دهد چگونه زنان با وجود ساختارهای مردسالارانه، در فعالیت های عرفانی مشارکت کرده، به گفتمان الهیاتی کمک کرده و تجسم الوهیت زنانه را نشان داده اند. این بازبینی، عارفان برجسته زن مانند رابعه عدویه در تصوف، ژولیان نورویچ در مسیحیت و چهره هایی در کابالای یهودی را معرفی کرده و اقتدار معنوی و تاثیر آن ها را برجسته می کند. همچنین، تعامل بین جنسیت و عرفان بررسی شده و این پرسش مطرح می شود که آیا تجربه های عرفانی فراتر از جنسیت هستند یا ذاتا جنسیتی اند، به ویژه از منظر الوهیت زنانه در تصوف. یافته ها نشان می دهند که زنان نقش کلیدی در شکل دهی سنت های عرفانی داشته اند و اغلب با بینش های معنوی خود، هنجارهای مردسالارانه را به چالش کشیده اند، اما مشارکت آن ها در پژوهش های رایج کمتر مورد توجه قرار گرفته است. موانعی مانند دسترسی محدود به آموزش و اقتدار دینی در برابر پتانسیل برابری طلبانه تجربه های عرفانی قرار گرفته که برخی منابع آن را خنثی کننده تمایزات جنسیتی می دانند. این بازبینی خواستار پژوهش های میان رشته ای بیشتر برای تقویت صدای زنان در مطالعات عرفانی و رفع شکاف های موجود در تحلیل های تطبیقی ادیان ابراهیمی است.

کلیدواژه ها:

عرفان ، جنسیت ، زنان ، ادیان ابراهیمی ، تصوف ، کابالا ، عرفان مسیحی ، الوهیت زنانه