سیاست گذاری و اقدامات سازمان عمران شهرداری در توسعه شهری کم کربن: چارچوب مفهومی برای مدیریت پایدار شهری

سیاست گذاری شهری برای کاهش انتشار کربن، به ویژه در بستر فعالیت های عمرانی، به یکی از اولویت های مدیریت شهری در ایران تبدیل شده و نقش سازمان های عمران شهرداری در این زمینه به عنوان بازوی اجرایی کلیدی، نیازمند بازنگری مفهومی و ساختاری است. بررسی مفاهیم نظری شهرهای کم کربن، چارچوب های ارزیابی، راهبردهای مدیریتی، و تجربه های موفق داخلی و بین المللی نشان می دهد که تحقق اهداف کاهش کربن، مستلزم تدوین سیاست های هدفمند، اصلاح ساختار نهادی، و تعریف شاخص های بومی ارزیابی است. تحلیل یافته ها حاکی از آن است که سازمان عمران می تواند در چهار سطح سیاست گذاری، طراحی، اجرا و ارزیابی نقش محوری در مدیریت پایدار شهری ایفا کند، مشروط بر آن که فرآیندهای اجرایی، سامانه های پایش، نظام مناقصات، و استانداردهای فنی آن با اصول توسعه کم کربن هماهنگ شود. چارچوب مفهومی ارائه شده با تکیه بر انسجام نهادی، بهره گیری از ابزارهای تحلیلی و ارتقاء توان اجرایی، مسیر قابل پیاده سازی برای ایفای نقش موثر سازمان عمران در تحقق شهرهای کم کربن را فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

شهر کم کربن ، سازمان عمران شهرداری ، مدیریت پایدار شهری ، شاخص های ارزیابی کربن.