تحلیل تطبیقی سیاست ها و استانداردهای سرانه فضای سبز شهری: الگوبرداری از تجربه های جهانی برای ارتقاء نظام برنامه ریزی شهری در ایران

تحلیل سیاست ها و استانداردهای سرانه فضای سبز شهری در ایران نشان می دهد که بخش عمده ای از شهرها از نظر تحقق سرانه های کمی و کیفی در وضعیت نامطلوب قرار دارند و توزیع فضایی نابرابر فضاهای سبز، یکی از چالش های جدی در تحقق عدالت محیطی است. مرور مطالعات موردی در کلان شهرها و شهرهای متوسط، نشان دهنده فاصله قابل توجه میان وضعیت موجود و استانداردهای ملی و بین المللی است، به ویژه در مناطق با تراکم بالا یا حاشیه نشین. بررسی شاخص ها و تجارب جهانی نشان داد که موفقیت در این حوزه حاصل سیاست گذاری یکپارچه، مشارکت اجتماعی، داده محوری و توجه همزمان به کمیت و کیفیت فضای سبز است، درحالی که نظام برنامه ریزی شهری در ایران همچنان به صورت پروژه محور، بدون پیوست اجتماعی و فاقد ابزار اجرایی موثر عمل می کند. تحلیل فضایی و اجتماعی وضعیت فضای سبز، نیاز به بازتعریف شاخص ها بر اساس ویژگی های بومی و نیازهای واقعی شهروندان را تقویت کرده و نشان داده است که دستیابی به سرانه موثر، مستلزم عبور از نگاه کالبدی صرف به رویکردهای زیست محیطی و اجتماعی است. نتیجه گیری نهایی بر ضرورت بازنگری در استانداردها، تقویت حکمرانی محلی، و الگوبرداری تطبیقی از تجارب جهانی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

سرانه فضای سبز شهری ، سیاست گذاری شهری ، عدالت محیطی ، برنامه ریزی شهری ، تحلیل فضایی.