چگونه توانستم با بهره گیری از روش های نوین پر حرفی تعدادی از دانش آموزانم در کلاس را کاهش دهم؟

این اقدام پژوهی با هدف کاهش پرحرفی تعدادی از دانش آموزان در کلاس سوم ابتدایی پسرانه مدرسه شهید نکونام، واقع در منطقه فردیس استان البرز، در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ انجام شد. مبنای نظری پژوهش بر پایه دیدگاه های روان شناسی رفتاری و آموزش کلاس داری اثربخش استوار است که بر نقش مشارکت فعال، مدیریت زمان، تقویت رفتارهای مطلوب و استفاده از تکنولوژی های آموزشی در تنظیم رفتار دانش آموزان تاکید دارند. این پژوهش به شیوه اقدام پژوهی و طی مراحل شناسایی مشکل، طراحی و اجرای راهکارهای مداخله ای، و ارزیابی نتایج به انجام رسید. جامعه آماری شامل ۳۷ دانش آموز پسر پایه سوم بود که در میان آن ها رفتارهایی نظیر پرحرفی مکرر و ایجاد اختلال در تمرکز سایر دانش آموزان توسط چهار نفر مشاهده شد. ابزارهای گردآوری داده شامل مشاهده روزانه، گفت وگو با دانش آموزان و اولیا، یادداشت های معلم و بررسی میزان مشارکت در فعالیت های کلاسی بود. یافته ها نشان داد استفاده از روش هایی مانند تعیین قوانین مشارکتی کلاس، تکنیک «چراغ مکالمه»، آموزش مهارت های ارتباط موثر، گروه بندی هدفمند، و بازخورد مثبت و فوری، نقش چشمگیری در کاهش پرحرفی و بهبود نظم و یادگیری کلاس داشته است. در جمع بندی می توان گفت که بهره گیری از رویکردهای نوین و متناسب با فضای کلاس، موجب افزایش تمرکز، بهبود تعاملات کلاسی، و ارتقای کیفیت آموزش می شود. پیشنهاد می شود معلمان با شناخت دقیق ویژگی های رفتاری دانش آموزان و انتخاب راهکارهای خلاقانه، زمینه ساز کلاس هایی پویاتر و هدفمندتر گردند.

کلیدواژه ها:

پر حرفی ، مدیریت کلاس ، اقدام پژوهی ، تمرکز دانش آموز ، آموزش نوین ، مشارکت فعال ، پایه سوم ابتدایی