نقش خانواده در کاهش استرس جهت یادگیری و یاددهی دانش آموزان در مدارس

در دهه های اخیر، با افزایش فشارهای روانی و تغییرات سبک زندگی، اهمیت نقش خانواده در سلامت روانی کودکان و به ویژه در فرآیند یاددهی–یادگیری بیش از پیش مطرح شده است. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی به بررسی نقش خانواده درکاهش استرس آموزشی دانش آموزان دوره ابتدایی می پردازد. استرس در این دوره می تواند پیامدهای بلندمدتی در عملکردتحصیلی، روابط اجتماعی و رشد روانی–هیجانی دانش آموزان به جای بگذارد. خانواده نقش اساسی در کاهش استرس دانش آموزان دارد. با فراهم کردن محیطی آرام، حمایت عاطفی و ایجاد حس اعتماد به نفس، والدین می توانند به طور قابل توجهی از میزان استرس فرزندانشان بکاهند. این امر شامل ایجاد فضایی امن و آرام در خانه، برقراری ارتباط موثر با دانش آموز و درک شرایط او، و همچنین تشویق و حمایت عاطفی از او است. یافته های حاصل از تحلیل منابع علمی نشان می دهد که حمایت هیجانی والدین، سبک فرزندپروری مثبت، تعامل مستمر با مدرسه و فراهم سازی محیط امن عاطفی در خانه، به طور معناداری با کاهش سطح استرس تحصیلی در کودکان ابتدایی مرتبط است .همچنین مشارکت فعال خانواده درفرایندهای یادگیری غیررسمی، موجب افزایش انگیزش درونی و احساس خودکارآمدی در دانش آموزان می شود. این پژوهش برپایه مطالعات جدید بین المللی انجام شده و هدف آن ارائه تصویری واقع بینانه از اهمیت خانواده به عنوان یکی از عوامل کلیدی محیطی در کاهش فشارهای روانی ناشی از فرآیند آموزش است. در نهایت، پیشنهادهایی برای سیاست گذاران آموزشی، معلمان و خانواده ها به منظور ارتقای بهزیستی روانی کودکان در نظام آموزش ابتدایی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

خانواده ، استرس تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، یادگیری ، حمایت روانی اجتماعی