فولاد سبز؛ گذر از چالش های صنعتی تا سازندگی پایدار و آسمانی پاک

صنعت فولاد به عنوان یکی از ارکان زیرساخت های مدرن و توسعه اقتصادی، نقش حیاتی در رشد صنعتی کشورها ایفا می کند. اما وابستگی شدید این صنعت به سوخت های فسیلی، آن را به یکی از منابع اصلی انتشار گازهای گلخانه ای، به ویژه CO₂، تبدیل کرده است. در این میان، «فولاد سبز» به عنوان راهکاری نوظهور برای تولید فولاد بدون استفاده از منابع فسیلی، امیدهای فراوانی را برای کاهش اثرات زیست محیطی به همراه دارد. این فناوری از انرژی های تجدید پذیر و هیدروژن کم کربن برای تولید فولاد بهره می برد و می تواند گامی موثردرجهت کربن زدایی وگسترش صنعت هیدروژن باشد.با توجه به منابع طبیعی ایران، از جمله ذخایر قابل توجه سنگ آهن و پتانسیل انرژی های پاک، کشور ما می تواند نقش مهمی در توسعه فولاد سبز ایفا کند. با این حال، پیاده سازی این فناوری با چالش هایی در زمینه های فنی، اقتصادی و زیرساختی همراه است. این مقاله با بررسی نمونه های مختلف، به تحلیل مزایا، محدودیت ها و تاثیرات فولاد سبز بر توسعه عمرانی و محیط زیست پرداخته است. نتایج نشان می دهد که علی رغم موانع، این رویکرد می تواند راهکاری پایدار، مقرون به صرفه و آینده نگر برای صنعت فولاد باشد

کلیدواژه ها:

فولاد سبز ، کربن زدایی ، انرژی های تجدید پذیر