ارکان پایداری در کاهش مصرف انرژی در ساختمان های بلند مرتبه

امروزه دستیابی به پایداری محیط هدف بسیاری از کشورهای جهان است. چراکه منابع انرژی در جهان محدود است.افزایش استاندارد زندگی همراه با کاهش منابع سوخت های فسیلی،محققان را بر آن داشته است که روی موضوع مصرف انرژی در ساختمان ها تمرکز بیشتری داشته باشند.از آنجاییکه مسکن با تمام جنبه های مادی و غیر مادی خود برای اکثر خانواده ها از اهمیت بالایی برخوردار است.و با توجه به این مساله که به طور متوسط ۳۰% از انرژی مصرفی در ساختمان ها و بناهای مسکونی بلند مرتبه اتلاف می شود.باید در بعد مسکونی طراحان معمار یک الگویی را ارائه دهند که مصرف انرژی و آسیب های آن را به محیط زیست را کاهش دهد روش و هدف پژوهش: لذا این مقاله بر اساس مطالعات کتابخانه ای، سعی بر شناسایی ارکان پایداری و ارتباط آن با بهینه سازی و مدیریت انرژی دارد یافته های پژوهش: ارتباط بین پایداری محیطی و بهینه سازی مصرف انرژی یک موضوع مهم و حیاتی در دنیای امروز است.بهینه سازی مصرف انرژی می تواند منجر به کاهش مصرف سوخت های فسیلی و در نتیجه کاهش انتشار گازهای گلخانه ای شود. این موضوع به مقابله با تغییرات اقلیمی و حفظ محیط زیست کمک می کند.بهینه سازی انرژی به معنای استفاده کارآمدتر از منابع است. این امر می تواند به کاهش استخراج و مصرف منابع طبیعی مانند نفت، گاز و زغال سنگ کمک کند و به حفظ پایداری محیطی منجر شود.بهینه سازی مصرف انرژی می تواند به افزایش استفاده از منابع انرژی تجدیدپذیر، نظیر انرژی خورشیدی و بادی، منجر شود.

کلیدواژه ها:

منابع انرژی ، پایداری ، بهینه سازی مصرف انرژی ، ارتباط بین پایداری محیطی و بهینه سازی مصرف انرژی