تحلیل امکان انتقال مالکیت به قبل از عقد در حقوق ایران و انگلستان

در نظام حقوقی ایران عقد بیع متشکل از دو تملیک متقابل می باشد که با هم به وجود می آیند و از لحاظ موقعیت سببی در یک رتبه قرار دارند. انتقال مالکیت اصولا هم زمان با ایجاب و قبول محقق می شود. در این پژوهش در صدد هستیم به این سوال پاسخ دهیم که آیا امکان زمان انتقال مالکیت به قبل از عقد وجود دارد یا خیر؟ قراردادها انواع مختلفی دارند شناخت بحث انتقال مالکیت از آن جایی که می تواند برای طرفین نسبت به دامنه اعمال اراده، شناخت ایجاد نماید و نواقص و خلاهای قانونی را مرتفع کند از اهمیت برخوردار است. شیوه تحقیق در این پژوهش به صورت توصیفی تحلیلی و با استفاده از ابزار کتابخانه ای می باشد. با توجه به مطالب ارائه شده در نهایت می توان گفت که این نوع عقد تفاوتی با سایر عقود بیع ندارد صرفا مالکیت عین و منافع مبیع قبل از زمان انعقاد عقد به خریدار منتقل می شود این مسئله تاثیری بر حق حبس و یا خیاراتی که ممکن است طرفین در عقد داشته باشند نمی گذرد علاوه بر آن انتقال خطر نیز تابع تسلیم می باشد در ارتباط با تاخیر در پرداخت ثمن در این گونه عقود خسارت تاخیر از روز عقد موثر است و تابع روز گذشته نمی شود درواقع آثار تکلیفی از روز عقد اما آثار وضعی از روزی که طرفین مشخص کرده اند موثر می باشد

کلیدواژه ها:

عقد بیع ، انتقال مالکیت ، قرارداد ، مبیع ، مالکیت عین