چگونه توانستم اختلال یادگیری فارسی را در دانش آموزان کاهش دهم؟

این اقدام پژوهی با هدف کاهش اختلال یادگیری فارسی در دانش آموزان پایه سوم ابتدایی مدرسه حضرت معصومه (س)، دخترانه هیئت امنایی، در منطقه میناب استان هرمزگان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ انجام شد. مبنای نظری پژوهش بر پایه نظریه های روان زبان شناسی یادگیری و اصول آموزش مبتنی بر تفاوت های فردی استوار است که بر نقش تمرین هدفمند، آموزش چندحسی و بازخورد اصلاحی در بهبود توانایی های زبانی تاکید دارند. پژوهش با روش اقدام پژوهی و طی مراحل شناسایی مشکل، اجرای راهکارهای مداخله ای و ارزیابی نتایج انجام گرفت. جامعه آماری شامل ۳۸ دانش آموز پایه سوم بود که در میان آن ها نشانه هایی از اختلالات یادگیری زبان فارسی مانند نارساخوانی، ضعف در املا و درک مطلب مشاهده شد. ابزار گردآوری داده ها شامل مشاهده روزانه، آزمون های تشخیصی، گفت وگو با والدین و بررسی دفتر املا و تمرینات دانش آموزان بود. نتایج نشان داد که استفاده از روش هایی مانند آموزش تلفیقی دیداری-شنیداری، بازی های زبانی، گروه بندی حمایتی، استفاده از فلش کارت، و تمرین های تکرار شونده ی املا، تاثیر مثبتی در کاهش اختلال یادگیری دانش آموزان داشته است. در جمع بندی می توان گفت که توجه به شیوه های متنوع و متناسب با نیازهای یادگیری، نقش مهمی در ارتقاء مهارت های زبانی دانش آموزان دارد. پیشنهاد می شود معلمان پایه های ابتدایی با شناخت بهتر اختلالات یادگیری و بهره گیری از روش های خلاقانه، مسیر آموزش موثرتر فارسی را هموار کنند.کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها:

اختلال یادگیری ، زبان فارسی ، آموزش ابتدایی ، اقدام پژوهی ، املا ، نارساخوانی