بررسی نقش سیاست های شهرداری در هدایت ساخت و سازهای شهری به سمت معماری پایدار

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش سیاست ها و راهبردهای اجرایی شهرداری در هدایت ساخت وسازهای شهری به سمت معماری پایدار در شهرکرد است. در این تحقیق با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از روش ترکیبی (مطالعه اسنادی، پیمایش میدانی و مصاحبه با متخصصان)، به تحلیل سیاست های موجود شهرداری در حوزه صدور مجوز، تدوین ضوابط ساخت، و نظارت بر اجرای پروژه ها پرداخته شده است. یافته ها نشان می دهد که با وجود تدوین برخی مقررات با رویکرد صرفه جویی در مصرف انرژی و رعایت اصول شهرسازی پایدار، سیاست های فعلی شهرداری به طور موثری منجر به توسعه معماری پایدار نشده اند. ضعف در اجرای مقررات، فقدان مشوق های مالی و فنی، نبود آموزش مناسب برای شهروندان و سازندگان، و غفلت از ویژگی های اقلیمی خاص شهرکرد از جمله موانع اساسی تحقق اهداف پایداری در ساخت وسازهای شهری هستند. همچنین نتایج تحلیل داده ها نشان می دهد که مشارکت بین نهادی میان شهرداری، سازمان نظام مهندسی و دانشگاه ها ضعیف بوده و مکانیزم های کنترل و ارزیابی پروژه های ساختمانی از نظر زیست محیطی ناکارآمد است. بر این اساس، پیشنهادهایی همچون تدوین نظام ارزیابی پایداری ساختمان ها، ارائه مشوق های ملموس، بازنگری در ضوابط ساخت وساز، ایجاد مرکز معماری پایدار، اجرای ساختمان های الگو، و توسعه آموزش های تخصصی و عمومی برای ارتقاء سطح آگاهی نسبت به معماری پایدار ارائه شده است. نتایج این مطالعه می تواند الگویی برای شهرداری های شهرهای مشابه در مسیر توسعه شهری پایدار فراهم آورد و نقش کلیدی سیاست گذاری شهری را در جهت دهی به کیفیت ساخت وسازها برجسته سازد.

کلیدواژه ها:

معماری پایدار ، سیاست های شهری ، ساخت وساز پایدار ، مدیریت شهری ، طراحی اقلیمی.