بهبود راندمان سیستمهای هیبریدی انرژی با ترکیب فناوری های هسته ای و خورشیدی

با افزایش نیاز جهانی به انرژی پایدار و منابع آب شیرین، ترکیب فناوریهای هسته ای و خورشیدی همراه با سامانههای نمک زدایی بهعنوان راهکاری موثر مطرح شده است. در این پژوهش، مدل شماتیکی جدیدی برای نیروگاه ترکیبی هسته ای-خورشیدی طراحی و ارزیابی شد که هدف آن تامین پایدار آب و برق با کمترین اثرات زیست محیطی است. تحلیل نتایج نشان داد که تنظیم فشار ورودی توربین در مقدار بهینه ۳۵ بار منجر به کاهش مصرف انرژی و افزایش بازده حرارتی سیستم میشود. همچنین، بررسی چیدمان ۶۵۹۱ هلیواستات در نیروگاه خورشیدی تاکید بر نقش کلیدی بهینه سازی در جذب انرژی دارد. میزان توان خالص تولیدی نیروگاه در بیشتر ساعات شبانهروز ۶۳۲۳۳ کیلووات ثابت باقی ماند، در حالی که در اوج تابش خورشیدی به ۸۴۹۸۵ کیلووات افزایش یافت. فرایند نمک زدایی نیز ارتباط مستقیمی با شدت تابش خورشیدی دارد؛ بهطوری که میزان تولید آب شیرین در ساعت های اوج تابش به ۴۱۱.۹۹ متر مکعب رسید، در حالی که در ساعتهای شبانه این مقدار به ۱۴۰.۳۸ متر مکعب کاهش یافت. یافته ها نشان میدهد که ذخیره سازی انرژی حرارتی و مدیریت بهرهبرداری از آن، نقش کلیدی در حفظ تعادل تولید انرژی و تامین پایدار آب ایفا میکند. در مجموع، ترکیب انرژی هسته ای و خورشیدی علاوه بر کاهش وابستگی به سوخت های فسیلی، امکان بهینه سازی اقتصادی و کاهش اثرات زیست محیطی را فراهم میآورد.

کلیدواژه ها:

نیروگاه ترکیبی ، انرژی هسته ای-خورشیدی ، بهینه سازی عملکرد ، ذخیرهسازی انرژی حرارتی ، آبشیرین کن