بررسی تاثیر روش تدریس مشارکتی در یادگیری زبان عربی

در عصر حاضر، آموزش زبان عربی به عنوان زبان دوم، با چالش هایی همچون کاهش انگیزه یادگیری، ضعف در درک مفاهیم دستوری و بی علاقگی نسبت به متون آموزشی همراه است. روش تدریس مشارکتی، به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، تلاش می کند با تکیه بر تعامل فعال میان زبان آموزان، فرآیند یادگیری را از حالت منفعلانه به یک تجربه جمعی و پویا تبدیل کند. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر روش تدریس مشارکتی بر بهبود یادگیری زبان عربی در میان دانش آموزان پایه دهم متوسطه دوم است. این مطالعه با استفاده از روش نیمه تجربی، شامل دو گروه آزمایش و کنترل و با اجرای برنامه آموزشی مشترک طی ۸ جلسه انجام شد. داده ها از طریق آزمون پیشرفت تحصیلی و پرسش نامه انگیزه یادگیری گردآوری و با استفاده از آزمون های آماری تحلیل شدند. نتایج حاکی از آن است که دانش آموزان گروه آزمایش، که با روش مشارکتی آموزش دیده اند، در مقایسه با گروه کنترل، عملکرد بهتری در مهارت های درک مطلب، واژگان و دستور زبان داشتند. همچنین، سطح انگیزه و مشارکت کلامی آن ها نیز افزایش معناداری یافت. این یافته ها موید اثربخشی روش تدریس مشارکتی در یادگیری زبان عربی است و نشان می دهد که استفاده از این روش می تواند نقش موثری در افزایش مشارکت، درک عمیق تر و یادگیری پایدار زبان داشته باشد. پژوهش حاضر توصیه می کند که معلمان عربی در سطوح مختلف آموزشی، روش های فعال و مشارکتی را جایگزین شیوه های سنتی و انتقال محور کنند تا یادگیری به فرآیندی معنادار و اثربخش بدل گردد.

کلیدواژه ها:

تدریس مشارکتی ، یادگیری زبان عربی ، آموزش گروهی ، انگیزه یادگیری ، روش های نوین تدریس