تحلیل تاثیر فضاهای سبز شهری بر کیفیت زندگی در مناطق مسکونی شهری با تاکید بر شهر مشهد

فضاهای سبز شهری یکی از مولفه های کلیدی در ارتقای کیفیت زندگی شهروندان به شمار می روند. در این پژوهش، ارتباط بین دسترسی به فضای سبز (با معیارهای کمی و کیفی) و شاخصهای کیفیت زندگی ساکنان مناطق مسکونی مشهد بررسی شده است. روش پژوهش، پیمایشی-توصیفی بوده و داده ها از طریق پرسشنامه ی استانداردی در بین ساکنان منتخب چند ناحیه شهری جمع آوری شده است. یافته ها نشان می دهد که مناطق دارای سرانه ی بالاتر فضای سبز، امتیاز بالاتری در شاخصهای کیفیت زندگی دارند؛ به عنوان نمونه منطقه ۲۱ با سرانه ۵۱ مترمربع فضای سبز به ازای هر نفر، میانگین امتیاز کیفیت زندگی حدود ۵۸ را کسب کرده، در حالی که مناطق با سرانه اندک فضای سبز (مانند منطقه ۶ با ۲ مترمربع) امتیاز پایین تری (حدود ۵۵) دارند. نتایج آماری نیز همبستگی مثبت و معناداری بین سرانه فضای سبز و شاخص کیفیت زندگی ساکنان نشان می دهد. این نتایج با مطالعات مشابه همخوانی دارد؛ پژوهش ها نشان داده اند که بهره مندی از فضای سبز شهری وضعیت زیست محیطی شهر را بهبود می بخشد و فرصت های اوقات فراغت و سلامت روان را افزایش می دهد. در پایان، پیشنهاد می شود برنامه ریزان شهری به ویژه در مناطق کم برخوردار مشهد، توسعه متوازن فضاهای سبز را در طرح های جامع و تفصیلی در اولویت قرار دهند.

کلیدواژه ها:

فضاهای سبز شهری ، کیفیت زندگی ، رضایت شهروندان ، مشهد ، برنامه ریزی شهری