مدل سازی تحلیل و طراحی سیستمهای پیچیده ژئوتکنیکی با تاکید بر اثر جامع هوش مصنوعی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 119

فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ENGIN15_044

تاریخ نمایه سازی: 1 مرداد 1404

چکیده مقاله:

یادگیری عمیق به سرعت به یک نیروی متحول کننده در صنایع مختلف تبدیل شده است و مهندسی ژئوتکنیک نیز از این قاعده مستثنی نیست توانایی مدلهای DL در یادگیری و شناسایی خودکار الگوهای پیچیده در مجموعه داده های وسیع آنها را در پرداختن به پیچیدگیهای ذاتی مسائل ژئوتکنیکی بسیار ارزشمند کرده است این مدلهای محاسباتی پیشرفته پتانسیل ایجاد انقلابی در نحوه تجزیه و تحلیل شرایط زیر سطحی پیش بینی پدیدههای زمین شناسی و طراحی زیرساختها توسط مهندسان را دارند و آنها را به ابزاری ضروری در چشم انداز در حال تحول تحقیقات و عمل ژئوتکنیک تبدیل میکنند. این مقاله مروری، کاوشی کامل از تکنیکهای یادگیری عمیق را که به طور خاص متناسب با نیازهای مهندسی ژئوتکنیک طراحی شده اند، ارائه میدهد. این مقاله با ارائه تحلیلی عمیق از اصول بنیادی یادگیری عمیق آغاز میشود و پس از آن به بررسی معماریهای مختلف یادگیری عمیق مانند شبکههای عصبی، کانولوشن شبکه های عصبی بازگشتی و شبکه های مولد تخاصمی و کاربرد آنها در چالشهای ژئوتکنیکی میپردازد. این بحث شامل ادغام این روشها در شیوه های سنتی ژئوتکنیکی مانند توصیف خاک، مکانیک سنگ، طراحی پی و تحلیل پایداری شیب است علاوه بر، این این بررسی مزایای استفاده از یادگیری عمیق برای مدل سازی سیستمهای پیچیده، ژئوتکنیکی به ویژه در زمینه مدلسازی و پیشبینی پیش بینی را برجسته میکند این مقاله نمونههایی را نشان میدهد که در آنها یادگیری عمیق برای بهبود دقت پیشبینیهای خاص سایت افزایش فرآیندهای تصمیم گیری و بهینه سازی تخصیص منابع در پروژه های مهندسی به کار گرفته شده است. در کنار این پیشرفتها این مقاله همچنین به موانع و محدودیتهایی که هنگام پیاده سازی یادگیری عمیق در کاربردهای ژئوتکنیکی با آنها مواجه میشویم از جمله نیاز به داده های با کیفیت بالا، قابلیت تفسیر نتایج و الزامات منابع محاسباتی میپردازد این مقاله با شناسایی فرصتهای نوظهور برای تحقیقات آینده و پیشرفتهای فناوری در این حوزه به پایان میرسد. تاکید ویژه ای بر ادغام هوش مصنوعی با مهندسی ژئوتکنیک شده است و هم افزایی بالقوه بین یادگیری عمیق و سایر تکنیکهای هوش مصنوعی مانند یادگیری ماشین و الگوریتمهای تکاملی را بررسی میکند. با ادامه تکامل حوزه یادگیری، عمیق این مقاله راههایی را برای ادامه اکتشاف به ویژه در بهبود استحکام مدلها افزایش قابلیت تفسیر آنها و مقیاس بندی آنها برای پروژه های ژئوتکنیکی در مقیاس بزرگ و دنیای واقعی پیشنهاد میکند.

نویسندگان

امین خواجه علی

کارشناسی ارشد مهندسی عمران سازههای هدرولیکی دانشگاه سیستان و بلوچستان، ایران