بررسی تاثیر محدود کننده های جریان در هماهنگی بهینه رله های جریان زیاد

در شبکه های هوشمند که امروزه به طور گسترده مورد مطالعه و بهره برداری قرار می گیرد، از منابع تولید پراکنده DG استفاده می شود. اگرچه این امر مزایای بسیاری برای شبکه دارد اما دو مشکل اساسی نیز به وجود می آید. یکی از این مشکلات، افزایش قابل ملاحظه تحمل صالحیت کولاه در شبکه است که علاوه بر اینکه باعث اختلال در عملکرد رله های اضافه جریان می شود مشکلاتی از قبیل آسیب به مدار شکن ها و ایر لجهیزاتی که برای قطع جریان صالحیت کولاه استفاده می شوند، می گردد. در تحقیق حاضر پیشنهاد شده است که با استفاده بهینه از محدود کننده های جریان خطا ورودی شبکه لوله ی عبور شبکه انتقال، و تحمل صالحیت ها در حضور DGها کمترین لغییرات را پیدا کند. این کار با هماهنگی بهینه رله های اضافه جریان شبکه لوله ی عبور هوشمند نیز لرکیب می گردد. برای این کار یک الگوریتم پیشنهادی بر پایه الگوریتم ژنتیک ارائه شده است. این امر برای حالت عملکرد جزیره ای-غیر جزیره ای و حضور و عدم حضور لولیدات پراکنده حالت های ممکن در شبکه مورد بررسی قرار گرفته است. شبیه سازی برروی چند شبکه هوشمند نمونه انجام شده است که نتایج حاصل از شبیه سازی لزوم به اندازه بهینه محدودکننده های خطا و هماهنگی بهینه رله های اضافه جریان را در شبکه های هوشمند نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

محدودکننده های جریانی ، رله های جریان ، منابع تولید پراکنده ، عملکرد جزیره ای-غیر جزیره ای