اثربخشی تئوری مبتنی بر انتخاب بر پریشانی روانشناختی افراد وابسته به مواد

هدف مطالعه حاضر تعیین اثربخشی تئوری مبتنی بر انتخاب بر پریشانی روانشناختی افراد وابسته به مواد بود. روش پژوهش، شبه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه و جامعه آماری کلیه افراد وابسته به مصرف مواد منطقه پنجتهران در سال ۱۴۰۲ بودند که با روش نمونه گیری در دسترس، ۳۰ نفر با توجه به ملاک های ورود و خروج انتخاب و به صورت گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه جایگذاری شدند. تحلیل داده ها با روش تحلیل کواریانس تک متغیره انجام شد. ابزار پژوهش، مقیاس پریشانی کسلر(۲۰۰۲) بود. نتایج نشان داد که آموزش تئوری مبتنی بر انتخاب بر کاهش پریشانی روانشناختی افراد وابسته به مواد موثر بود (۰۵/۰>p). همچنین مقدار مجذور اتا نشان داد که تئوری مبتنی بر انتخاب به میزان ۴۴۹/۰ بر پریشانی روانشناختی افراد وابسته به مواد موثر بود. باتوجه به نتایج پژوهش می توان از درمان تئوری مبتنی بر انتخاب جهت ارتقای سلامت روان افراد وابسته به مواد استفاده نمود.

کلیدواژه ها:

تئوری مبتنی بر انتخاب ، پریشانی روانشناختی ، وابسته به مواد.