حق آزادی بیان اقلیت های مهاجر در کنوانسیونهای حقوق بشری؛ "مزایا و بررسی معایب آن در تفسیر موسع"

حق آزادی بیان، بعنوان یکی از مهمترین حقوق و آزادی های بنیادین بشری، در اسناد حقوق بشری از جمله اسناد حقوق بشری مربوط به اقلیتها و مهاجران مورد توجه قرار گرفته است. با این حال، اجرای حق آزادی بیان مطرح شده در این اسناد با چالشهای فراوانی مانند تفسیر های موسع و خطری برای انسجام اجتماعی روبروست که در مطالعات کمتر مورد توجه قرار گرفته است. با توجه به جایگاه والای آزادی بیان و مسئولیت ملی و بین المللی مربوط به صیانت از حقوق اقلیتها و مهاجران باید شرایطی فراهم شود که امکان تعرض و نقض خودسرانه این حقوق را به حداقل رساند. این شرایط در پرتو آگاهی و عمل کشورها به تعهدات برخاسته از معاهدات،کنوانسیون ها و قواعد و مقررات بین المللی حاصل می شود. مقاله حاضر با هدف بررسی حق آزادی بیان در کنوانسیون های حقوق بشری در خصوص آزادی بیان و محدودیت ها و چالشهای فراروی آن بر مبنای روش توصیفی و تحلیلی است. ابتدا مبانی تعهدات جامعه بین المللی حقوق بشر را تشریح و سپس، به احصای مزایا و بررسی معایب ناشی از تفسیر موسع و چالش های موجود و در نهایت به تبیین ارکان مسئولیت بین المللی کشورها و نهادهای مرتبط میپردازد. در عمل آزادی بیان بدون محدودیت و مطلق برای هیچ قشری قابل تحقق نیست و طبیعتا جهت حفظ امنیت و انسجام داخلی کشورها محدودیت هایی برای آن وجود دارد.

کلیدواژه ها:

حق آزادی بیان ، کنوانسیون های حقوق بشری ، حقوق اقلیتهای مهاجر ، حقوق بین الملل ، مسئولیت بین المللی