تاثیر آموزش مهارت های خود تنظیمی هیجانی بر بهبود رفتارهای کلاسی

پژوهش حاضر به بررسی جامع و عمیق تاثیر آموزش مهارت های خودتنظیمی هیجانی بر بهبود رفتارهای کلاسی دانش آموزان می پردازد. خودتنظیمی هیجانی، به معنای توانایی فرد در شناسایی، درک، و مدیریت پاسخ های هیجانی خود به شیوه ای موثر و سازگارانه است. در محیط های آموزشی، این مهارت نقش کلیدی در موفقیت تحصیلی، سازگاری اجتماعی، و سلامت روان دانش آموزان ایفا می کند. این مقاله با بررسی مبانی نظری، پیشینه تحقیقاتی، اهمیت موضوع، چالش ها، و راهکارهای عملی، نشان می دهد که آموزش هدفمند مهارت های خودتنظیمی هیجانی می تواند به طور چشمگیری منجر به کاهش رفتارهای disruptive (مخرب)، افزایش مشارکت فعال، بهبود تمرکز، تقویت روابط بین فردی، و در نهایت، ارتقاء فضای کلی کلاس درس شود. هدف این پژوهش، ارائه یک چارچوب جامع برای درک و اجرای برنامه های موثر آموزش خودتنظیمی هیجانی در مدارس است.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی هیجانی ، رفتارهای کلاسی ، مدیریت هیجان ، هوش هیجانی ، محیط آموزشی ، دانش آموزان ، بهبود رفتار ، مهارت های اجتماعی-هیجانی.