بررسی تاثیر رضایت از شیوه های مدیریت منابع انسانی بر عملکرد کارکنان: نقش میانجی تعهد شغلی و نقش تعدیلگر سلامت کارکنان

هدف این پژوهش بررسی تاثیر رضایت از شیوه های مدیریت منابع انسانی بر عملکرد کارکنان با در نظر گرفتن نقش میانجی تعهد شغلی و نقش تعدیلگر سلامت کارکنان است. این مطالعه به صورت توصیفی-پیمایشی انجام شده و جامعه آماری آن کارکنان شهرداری رشت (۱۹۵۰ نفر) هستند. حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان ۳۴۱ نفر برآورد شد و از روش نمونه گیری در دسترس استفاده کردیم. برای جمع آوری داده ها، هم از منابع کتابخانه ای و هم پرسشنامه بهره بردیم. داده ها با آزمون های کلموگروف-اسمیرنوف، رگرسیون و سوبل و با کمک نرم افزار SPSS ۲۲ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که رضایت از شیوه های مدیریت منابع انسانی روی تعهد شغلی اثر معناداری دارد. تعهد شغلی هم روی عملکرد کارکنان تاثیر معناداری می گذارد. همچنین، رضایت از شیوه های مدیریت منابع انسانی با میانجی گری تعهد شغلی و تعدیلگری سلامت کارکنان، تاثیر معناداری بر عملکرد کارکنان دارد. این یافته ها نشان می دهد که در شهرداری رشت، توجه به مدیریت منابع انسانی می تواند عملکرد کارکنان را حسابی بهبود دهد.

کلیدواژه ها:

مدیریت منابع انسانی ، عملکرد کارکنان ، تعهد شغلی ، سلامت کارکنان