تحلیل نقش طرح های توسعه شهری در ارتقای تاب آوری و انسان محوری در شهر ها با رویکرد بازآفرینی و گردشگری پایدار (مطالعه موردی : شهر رشت)

افزایش شتابان شهرنشینی در دهه های اخیر، شهرها را با چالش هایی مانند کاهش تاب آوری در برابر بحران های طبیعی و اجتماعی، تخریب بافت های تاریخی، و نادیده گرفتن نیازهای انسانی مواجه کرده است. طرح های توسعه شهری به عنوان ابزاری کلیدی می توانند با بهره گیری از رویکردهای بازآفرینی شهری و گردشگری پایدار، به بهبود کیفیت زندگی، تقویت پایداری و ارتقای حس تعلق شهروندان یاری رسانند. در ایران، با وجود ظرفیت های فرهنگی و تاریخی غنی، طرح های توسعه شهری اغلب فاقد یکپارچگی و توجه کافی به اصول تاب آوری و انسان محوری هستند. شهر رشت، با بافت تاریخی و پتانسیل های گردشگری، نمونه ای از این چالش هاست. هدف این پژوهش بررسی تاثیر طرح های توسعه شهری بر ارتقای تاب آوری و انسان محوری در شهر رشت، با رویکرد بازآفرینی و گردشگری پایدار است. این تحقیق با استفاده از روش های کیفی و کمی و تحلیل مضمون از مصاحبه های عمیق با ساکنین محلات هدف، به شناسایی عوامل موثر بر تاب آوری شهری و انسان محوری پرداخته است. یافته های تحقیق نشان داد که طرح های بازآفرینی با مشارکت محلی و توجه به هویت فرهنگی، می توانند بهبود کیفیت زندگی و افزایش تاب آوری شهری را تسهیل کنند. همچنین، مداخلات گردشگری پایدار با حفظ منابع فرهنگی و طبیعی، به تقویت تاب آوری اقتصادی و اجتماعی منجر شده است. بر اساس نتایج، پیشنهادات این پژوهش شامل تقویت بازآفرینی فرهنگ محور در بافت های تاریخی، طراحی سیستم های مقاوم در برابر بحران های طبیعی، توسعه گردشگری پایدار و بهبود مشارکت شهروندان در فرآیندهای برنامه ریزی شهری است. این راهکارها می توانند به توسعه شهرهایی تاب آور، انسان محور و پایدار کمک کنند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری شهری ، بازآفرینی شهری ، انسان محوری ، گردشگری پایدار ، توسعه شهری