بهبود ویژگیهای مورفوفیزیولوژیکی و غلظت عناصر گیاه سرخارگل (Echinacea purpurea L.) با کاربرد سلنیوم در شرایط تنش شوری

شوری یکی از مخربترین تنشهایی است که در تمام مناطق کشور موجب کاهش تولید و عملکرد محصولات کشاورزی میشود. در همین راستا تحقیق حاضر جهت بررسی خصوصیات مورفوفیزیولوژیکی و غلظت عناصر گیاه سرخارگل تحت تنش شوری در سه سطح (۰، ۵۰ و ۱۰۰ میلیمولار) و نانوذره دی اکسید سلنیوم (عدم محلول پاشی (شاهد)، ۵۰ و ۱۰۰ میلیگرم بر لیتر)؛ به صورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی در سه تکرار انجام شد. نتایج نشان داد تنش شوری ۱۰۰ میلیمولار NaCl سبب کاهش معنیدار صفات (P<۰.۰۵) مورفولوژیک گیاه (ارتفاع بوته، وزن خشک اندام هوایی و میزان رنگیزههای فتوسنتزی گیاه شد و استفاده از نانوذره سلنیوم سبب کاهش اثر تنش شوری در سرخارگل شد. در تیمار ۵۰ میلیمولار (تنش شوری ملایم) بیشترین مقدار فنول و فلاونوئید کل مشاهده گردید. نتایج نشان داد که گیاه سرخارگل نسبت به تنش شوری حساس بوده و کاهش عملکرد کاملا مشهود بود. بنابراین با توجه به نتایج حاصل از این پژوهش، میتوان محلولپاشی نانوذره دی اکسید سلنیوم ۱۰۰ میلیگرم را برای کاهش اثرهای منفی تنش شوری در گیاه سرخارگل توصیه نمود.

کلیدواژه ها:

پتاسیم ، پرولین ، دی اکسید سلنیوم ، فنول کل