وضعیت فعالیت بدنی دانش آموزان دختر مقطع دوم متوسطه شهر بوشهر و عوامل مرتبط با آن بر اساس الگوی ارتقاء سلامت

هدف: بی تحرکی تهدید اصلی برای سلامت بوده و آغاز آن به ویژه در دختران از دوره نوجوانی است. با توجه به اهمیت فعالیت بدنی در سلامت جسمی و روانی، هدف این مطالعه بررسی وضعیت فعالیت بدنی دانش آموزان دختر مقطع دوم متوسطه شهر بوشهر و عوامل مرتبط با آن بر اساس الگوی ارتقاء سلامت پندر است. روش ها: این مطالعه، مطالعه ای توصیفی- تحلیلی از نوع مقطعی است که بر روی ۱۱۳ نفر از دانش آموزان دختر پایه های دهم و یازدهم که طی نمونه گیری چندمرحله ای انتخاب شدند، انجام گردید. این دانش آموزان پرسشنامه ای سه بخشی شامل اطلاعات جمعیت شناختی، سازه های الگوی ارتقاء سلامت (منافع و موانع درک شده، خود کارآمدی، حمایت دوستان و خانواده و تعهد برای برنامه ریزی درزمینه فعالیت بدنی) و پرسشنامه یاد آمد هفت روزه فعالیت بدنی را تکمیل کردند. اطلاعات جمع آوری شده توسط SPSS ویرایش ۲۲ تجزیه وتحلیل شدند. یافته ها: یافته ها نشان داد متوسط انرژی مصرفی روزانه حاصل از فعالیت بدنی با میانگین ۷۶/۳±۳۹/۳۵ در سطح پایین بود. بین سازه­های خود کارآمدی (۴۳۴/۰r=)، تعهد به برنامه ریزی عمل (۴۲۰/۰r=)، فواید درک شده (۳۴۴/۰r=) و حمایت خانواده (۲۰۲/۰r=) با فعالیت بدنی ارتباط معنادار وجود داشت. سازه های این الگو ۵/۲۷ درصد تغییرات فعالیت بدنی را پیشگویی کردند و مهم ترین پیشگویی کننده­ی فعالیت بدنی، درک فرد از توانایی خود برای انجام فعالیت بدنی (۲۷۷/۰=β و ۰۰۴/۰=P) و تعهد به برنامه فعالیت بدنی (۲۳۰/۰=β و ۰۳۰/۰=P) بود. نتیجه گیری: به نظر می رسد ارتقاء درک دختران نوجوان از فواید فعالیت بدنی و توانمندی شان در مقابله با موانع فعالیت بدنی و ایجاد تعهد در ایشان جهت برنامه ریزی در زمینه فعالیت بدنی می تواند در بهبود فعالیت بدنی دختران نوجوان موثر باشد؛ به علاوه ارائه حمایت در زمینه فعالیت بدنی توسط خانواده ها در ارتقاء فعالیت بدنی نوجوانان تاثیرگذار است.

کلیدواژه ها:

physical activity ، girl ، adolescent ، student ، health promotion model ، فعالیت بدنی ، دختر ، نوجوان ، دانش آموز ، الگوی ارتقاء سلامت