توجه مدیریت شهری در توسعه اهداف رشد هوشمند شهرها

از دیدگاه برنامه ریزان شهری، یکی از راهبردهای دست یابی به توسعه پایدار و ارتقای کیفیت محیط زیست شهری، متعادل ساختن توزیع فضایی کاربریها از طریق "شکل پایدار شهر" است. در اواخر قرن بیستم با الهام از بنیان های علمی توسعه پایدار، رویکرد جدیدی با نام" شهرسازی نوین" و "رشد هوشمند" برای پایدار ساختن فرم فضایی شهرها مورد توجه قرار گرفته است. هر چند افزایش جمعیت علت اولیه گسترش سریع شهرها محسوب می شود، لیکن پراکندگی نامعقول آن اثرات نامطلوبی بر محیط طبیعی وفرهنگی جوامع می گذارد. تلاش های زیادی برای برطرف ساختن اثرات منفی گسترش پراکنده شهرها به عمل آمده که عمده ترین آنها راهبرد «رشد هوشمند» به عنوان یکی از راهکارهای مقابله با «پراکندگی» توسعه شهری است که در واقع رشد هوشمند جایگزینی برای پراکندگی محسوب می شود. طبق فرض اساسی این دیدگاه، توزیع متناسب این کابریها و شکل فشرده شهر ضمن حفظ محیط زست، باعث استفاده کمتر از خودرو برای حمل و نقل می شود. رشد هوشمند شهری یک رویکرد توسعه ای است که هدف آن مقابله با چالش های ناشی از رشد بی رویه شهرها و ایجاد شهرهای پایدار، کارآمد و با کیفیت زندگی بالا است. این رویکرد با تاکید بر استفاده بهینه از منابع موجود، توسعه میان افزا، و کاهش وابستگی به خودرو، به دنبال ایجاد شهرهایی است که از نظر اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی توسعه یافته باشند

کلیدواژه ها:

توسعه شهری ، پراکندگی ، توسعه پاییدار