آموزش فنی و حرفه ای در خدمت توسعه ی پایدار: پیشنهاداتی برای تحول برنامه های درسی در رشته های مکانیک و مهندسی مواد

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش های فنی و حرفه ای در تحقق توسعه ی پایدار و ارائه ی پیشنهاداتی جهت تحول برنامه های درسی در دو رشته ی تخصصی مکانیک و مهندسی مواد انجام گرفته است. مسئله ی اصلی مورد مطالعه، ناکارآمدی نسبی برنامه های آموزشی موجود در پاسخ گویی به تحولات فناورانه، الزامات زیست محیطی و نیازهای متغیر بازار کار صنعتی است. روش پژوهش از نوع ترکیبی بوده و در مرحله ی کیفی از تحلیل محتوای هدفمند اسناد درسی، مصاحبه با هنرآموزان و مدرسان و در مرحله ی کمی از پیمایش و پرسشنامه های ساختاریافته بهره گرفته شده است. جامعه ی پژوهش شامل هنرآموزان، کارشناسان برنامه ریزی درسی و متخصصان صنعت در رشته های مکانیک و مهندسی مواد بوده که نمونه گیری به صورت هدفمند انجام شده است. یافته ها نشان داد که دروس کنونی فاقد مولفه های کلیدی مرتبط با توسعه ی پایدار همچون مدیریت منابع، بازمهندسی فرآیندها و ارزیابی اثرات زیست محیطی هستند. همچنین، نبود پیوند موثر میان نظریه های پایداری و مفاهیم فنی باعث شده است که هنرآموزان نتوانند مهارت های مورد نیاز برای صنعت آینده نگر را کسب کنند. از نتایج مهم این پژوهش می توان به طراحی چارچوب پیشنهادی برای تحول برنامه های درسی اشاره کرد که شامل تلفیق اهداف پایداری در محتوا، آموزش پروژه محور، استفاده از فناوری های سبز و بازنگری در روش های ارزشیابی است. این چارچوب می تواند در ارتقاء کیفیت آموزش های مهارتی، افزایش اشتغال پذیری دانش آموزان و هم راستایی نظام آموزشی با اهداف توسعه ی پایدار موثر واقع شود.

کلیدواژه ها:

آموزش فنی وحرفه ای ، توسعه پایدار ، مکانیک ، مهندسی مواد ، تحول برنامه درسی