بهینه سازی مدل های تشعشی و دمایی جهت تخمین تبخیر و تعرق گیاه مرجع

بر اساس اقلیم مناطق، برای تخمین میزان تبخیر و تعرق پتانسیل بیش از ۵۰ رابطه بوسیله محققین مختف ارائه شده است که هر کدام از این روابط نسبت به شرایط اقلیمی، عملکرد های مختلفی دارند. هدف از انجام این پژوهش بهینه نمودن مدل های دمایی و تشعشی برآورد تبخیر و تعرق پتانسیل در ایستگاه سینوپتیک جلفا بود. نتایج آزمون t گویای معنی دار نبودن اختلاف بین مقادیر تبخیرو تعرق پتانسیل بدست آمده از روش های هارگریوز، لیناکر و جنسن هیز با مقادیراستاندارد فائو ۵۶- پنمن - مونتیث بودند. روش تورنث- وایت بالاترین ضریب تبیین را بین روش های بکار رفته داشت، بطوری که ضریب تبیین این روش با در نظر گرفتن کلیه ماه ها بالای ۸۹۱/. حاصل شد، که نشانگر همخوانی بالای این روش با روش فائو۵۶- پنمن - مونتیث است. روش های هارگریوز و لیناکر به ترتیب بعد از روش تورنث وایت با ضرایب تبیین ۸۸۳/. و ۸۷۴/. بیشترین ضرایب تبیین را با روش پنمن - مونتیث دارا بودند. بدین ترتیب استفاده از روش های تورنث وایت، هارگریوز و لیناکر بعداز اعمال واسنجی جهت برآورد تبخیر و تعرق پتانسیل محل مورد مطالعه قابل پیشنهاد بوده و جایگزین مناسبی برای روش پنمن - مونتیث می باشند.

کلیدواژه ها:

تبخیر و تعرق پتانسیل ، پنمن - مونتیث ، همبستگی ، بهینه سازی