ارزیابی دو کاتالیست گل قرمز و اسپینل Mg-Fe در تبدیل اسید چرب آزاد به بیودیزل

در مقاله حاضر اسپینل MgFe۲O۴ سنتز شده به روش احتراقی با سوخت گلایسین و گل قرمز گرفته شده از کارخانه آلومینای جاجرم به عنوان دو کاتالیست بر مبنای Fe، در فرایند استریفیکاسیون جهت تولید بیودیزل مورد ارزیابی قرار گرفتند. جهت بررسی مشخصات فیزیکی، شیمیایی و ساختاری، برای هر دو نمونه از آنالیزهای XRD، FTIR، BET و FESEM استفاده شد و سپس هر دو نمونه بعنوان کاتالیست در واکنش استریفیکاسیون مورد استفاده قرار گرفتند. نتایج حاصل از آنالیز های انجام گرفته و همچنین تست راکتوری نشان داد که نانو کاتالیست سنتز شده به روش احتراقی با سوخت گلایسین، به لحاظ مشخصات فیزیکی-شیمیایی-ساختاری و هم چنین عملکرد کاتالیستی در واکنش تولید بیودیزل بسیار مطلوب می باشد به طوری که در شرایط یکسان واکنش، مقدار تبدیل کاتالیست اسپینلی برابر ۶/۸۴ درصد است، در حالی که در همین شرایط مقدار تبدیل برای گل قرمز ۷/۶۲% می باشد. به این ترتیب کاتالیست های گل قرمز و اسپینل منیزیم فریت سنتز شده به روش احتراقی با سوخت گلایسین، با یکدیگر در دایره رقابت قرار گرفتند که در این بررسی کاتالیست اسپینلی Mg-Fe بسیار موثرتر عمل کرد و نتایج بهتری نسبت به کاتالیست گل قرمز برای واکنش استریفیکاسیون اسیداولئیک ارائه نمود. نتایج حاصل نشان داد که با وجود ارزان تر بودن کاتالیست گل قرمز (ضایعات فرایند تولید آلومینیوم)، درصد تبدیل اسپینل MgFe۲O۴ برای واکنش تولید سوخت ارزشمند بیودیزل بالاتر می باشد ولی به نظر میرسد برای مقایسه اقتصادی این دو کاتالیست نیاز به پژوهش های بیشتری باشد.

کلیدواژه ها:

کاتالیست نانو ساختار ، بیودیزل ، گل قرمز ، واکنش استریفیکاسیون ، اسپینل MgFe۲O۴ ، سنتز احتراقی