تجربه زیسته والدین دانش آموزان دوره اول متوسطه از آموزش مجازی در دوران کووید ۱۹

مقدمه: آموزش مجازی در همه گیری کووید ۱۹ تغییرات گسترده در آموزش و زندگی دانش آموزان و خانواده ها ایجاد کرد. بنابراین شناخت تجربیات حاصل از آموزش مجازی برای پی بردن به مشکلات و مسائل گروه های مختلف تحت تاثیر حائز اهمیت است. روش کار: این مطالعه با رویکرد کیفی و به روش تحلیل محتوا انجام شد. مشارکت کنندگان ۱۴ نفر از مادرانی بودندکه فرزند آن ها در مقطع متوسطه اول در دوران همه گیری کرونا از آموزش مجازی استفاده می کردند. نمونه گیری مبتنی بر هدف و تا اشباع داده ها ادامه داشت. برای جمع آوری داده ها از مصاحبه نیمه ساختارمند و یادداشت برداری استفاده شد. مصاحبه ها ضبط و تایپ و تحلیل داده ها براساس مراحل تجزیه وتحلیل محتوی گرانهایم و لاندمن انجام شد. یافته ها: براساس اظهارات مادران شرکت کننده در این مطالعه، آموزش مجازی سه حیطه «یادگیری و آموزش، حوزه فردی دانش آموزان این مقطع و همچنین حیطه خانواده» را تحت تاثیر قرار داده است. در این مقایسه هیچ کدی مبنی بر مزیت و رضایت شرکت کنندگان از آموزش مجازی یافت نشد. نتیجه گیری: براساس تجارب مادران، آموزش مجازی در دوره کووید ۱۹ با عث ایجاد تغییرات و نیازهای خاص می شود. نگرش غالبا منفی درخصوص آموزش مجازی در بین مادران، چالش هایی را در سازگاری آن ها با فرزندانشان و همچنین آموزش و یادگیری آن ها ایجاد می کند؛ زیرا این مادران پس از مجازی شدن آموزش دانش آموزان، تجارب مثبت کمتری را ازسوی فرایند مجازی شدن آموزش دریافت کردند.

کلیدواژه ها:

COVID-۱۹ pandemic ، High school students ، Parents' experiences ، Qualitative study ، Virtual education ، شیوع کووید ۱۹ ، تجربیات والدین ، دانش آموزان دبیرستانی ، آموزش مجازی ، مطالعه کیفی