هژمونی جمهوری اسلامی در ساحت ارتباطات سیاسی نو

جمهوری اسلامی در بیش از چهار دهه گذشته با به کارگیری ابزارهای هژمون ساز، کوشیده است ایدئولوژی مورد نظر خود را به ایدئولوژی هژمون در جامعه، تبدیل و آن را در ذهنیت عمومی، نهادینه کند. با این حال، ورود ارتباطات سیاسی نو، جامعه ما را به دورانی جدید وارد کرده است. تحولات هویتی، سبک زندگی و نیز خیزش های اعتراضی سال های اخیر، جلوه هایی از اثرگذاری ارتباطات سیاسی نو بر نظام اجتماعی سیاسی است. بر این اساس به نظر می رسد به مرور زمان، گسترش این ابزارهای ارتباطی، تداوم هژمونی ایدئولوژیک جمهوری اسلامی را به چالش بکشاند. این مقاله، در پی پاسخ به این پرسش است که پیدایش و گسترش ارتباطات سیاسی نو چه تاثیری بر هژمونی ایدئولوژیک جمهوری اسلامی دارد؟ در پاسخ، این فرضیه مطرح است که ارتباطات سیاسی نو با شکستن انحصار رسانه ای حکومت و ایجاد تریبون برای صداهای متفاوت و خاموش و تقویت جریان های مخالف، تداوم هژمونی ایدئولوژیک جمهوری اسلامی را با مشکلاتی رو به رو می کنند. این پژوهش به روش پیمایشی انجام شده و یافته های آن نشان داده است که در میان عوامل مختلف، افزایش مصرف رسانه های داخلی و به ویژه اعتماد به آنها، بر جهت گیری جامعه به هژمونی ایدئولوژیک جمهوری اسلامی، تاثیری مثبت و مستقیم دارد، در حالی که استفاده بیشتر از رسانه های نوین خارجی و اعتماد به آنها به عنوان یک عامل از مجموعه عوامل دیگر، می تواند در تضعیف باور عمومی نسبت به هژمونی ایدئولوژیک جمهوری اسلامی موثر باشد.

کلیدواژه ها:

ارتباطات سیاسی نوین ، جمهوری اسلامی ، رسانه های داخلی ، رسانه های نوین ، هژمونی ایدئولوژیک.