بررسی الزام حاکمیت حجاب از منظر فقه و حقوق اسلامی

شریعت اسلام شامل احکام ثابت و جاودان است که در زمان غیبت نیز باید اجرا شوند و حکومت مشروع (تحت نظر فقیه جامع الشرایط) مسئول اجرای این احکام است. حجاب نیز به عنوان یکی از واجبات اسلام، باید توسط حکومت ترویج شود. در این زمینه، حکومت باید با روش های مختلف تشویقی و تنبیهی، زمینه تحقق حجاب را فراهم کند. گاهی به جای فردی و اجتماعی بودن حجاب، از اصطلاحات خصوصی و عمومی یا اخلاقی و حقوقی استفاده می شود؛ اما هدف اصلی این است که از تاثیر مکاتب بشری بر ذهنیت درباره این حکم اسلامی جلوگیری شود. حجاب، چه فردی تلقی شود و چه اجتماعی، نیازمند سازوکارهایی برای اجرا است که حکومت موظف به ایجاد آن ها است. بحث اصلی، تفکیک میان حریم خصوصی و فضای عمومی است، به طوری که حکومت حق مداخله در حریم خصوصی را ندارد. حجاب، امری فطری، فراملی و فرامذهبی است و در ادیان دیگر مانند زرتشت، یهودیت و مسیحیت نیز جایگاه ویژه ای دارد، به طوری که در این ادیان بر پوشش زنان تاکید شده است. این بررسی نشان می دهد که حجاب عنصری پایدار در ادیان الهی بوده است.

کلیدواژه ها:

الزام حکومتی ، فرهنگ عفاف و حجاب ، فقه حجاب ، حجاب اجباری ، پوشش