تاثیر فقر و حاشیه نشینی بر آسیب پذیری زنان در جامعه

فقر و حاشیه نشینی به عنوان پدیده های درهم تنیده با ایجاد چرخه های طرد، اقتصادی، اجتماعی و نمادین زنان را در معرض آسیب پذیری مضاعف قرار می دهند. فناوری های نوین، مدل های پیش بینی کننده ریسک مبتنی بر هوش مصنوعی و پلتفرم های دیجیتال گزارش دهی خشونت به عنوان ابزاری برای شناسایی و کاهش آسیب پذیری عمل می کنند. این پژوهش نشان داده که محدودیت دسترسی به منابع حیاتی (حمل و نقل امن و بهداشت و قوانین ناهمسو با برابری جنسیتی) نه تنها خشونت ساختاری را تشدید می کند بلکه مشارکت زنان در عرصه های آموزشی و اقتصادی را نیز محدود می سازد. به ویژه عوامل اجتماعی مرتبط با حاشیه نشینی و تابوهای فرهنگی، چرخه محرومیت را بازتولید می کنند. این پژوهش بر ضرورت تحول در سیاست گذاری با ترکیب رویکردهای حقوقی، اجتماعی و فناورانه تاکید دارد. ادغام اصلاحات قانونی با فناوری های فراگیر، کلید شکستن چرخه طرد زنان است.

کلیدواژه ها:

فقر ، حاشیه نشینی ، آسیب پذیری زنان ، نابرابری ساختاری ، فناوری های نوین