بررسی چالشهای رفتاری تعامل -معلم شاگرد بر خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه دوم

هدف پژوهش حاضر بررسی چالشهای رفتاری تعامل -معلم شاگرد بر خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه دوم می باشد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی و از نظر هدف کاربردی می باشد. جامعه آماری پژوهش تمامی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم بهارستان بودند که بر پایه جدول مورگان ۱۴۹ نفر با روش تصادفی ساده به عنوان نمونه انتخاب و به دو پرسشنامه چالشهای تعامل معلم شاگرد مورای و زوویچ (۲۰۱۰) و خودکارآمدی تحصیلی جینگ و مورگان (۱۹۹۷) پاسخ دادند. جهت تجزیه و تحلیل یافته ها از ضریب همبستگی پیرسون و ضریب رگرسیون استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که چالشهای تعامل معلم-شاگرد بر خودکارآمدی تحصیلی با ضرایب ۰/۴۶ تاثیر مثبت و معنی داری داشته است. همچنین نتایج ضریب رگرسیون نشان داد که شاخص حمایت پیش بینی کننده خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان بوده است. بر اساس نتایج این پژوهش می توان نتیجه گرفت که در نظام آموزشی بهبود و کاهش چالشهای تعامل -معلم شاگرد از طریق برنامه های آموزشی ایجاد فرصت های تعاملی و حمایتی می تواند منجر به بهبود خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان گردد.

کلیدواژه ها:

چالشهای رفتاری تعامل ، معلم شاگرد ، خودکارآمدی تحصیلی