نقش ارتباط خانه و مدرسه در بهبود عملکرد تحصیلی و تربیت دانش آموزان دوره ابتدایی

تعامل موثر و سازنده میان خانه و مدرسه، سرمایه گذاری ارزشمندی برای آینده کودکان دبستانی است. این همکاری نه تنها به بهبود مستقیم پیشرفت تحصیلی آن ها منجر می شود، بلکه پایه های مهارت های اجتماعی، عاطفی و انگیزشی آن ها را نیز تقویت می کند. وقتی خانه و مدرسه در کنار یکدیگر و با هدف مشترک رشد و بالندگی کودک گام برمی دارند، مسیری هموارتر و روشن تر برای موفقیت او در مدرسه و زندگی فراهم می آورند. ایجاد این پل ارتباطی محکم، نیازمند تلاش، درک متقابل و تعهد از سوی والدین، معلمان، مدیران و تمام دست اندرکاران نظام آموزشی است.وضعیت موجود هر جامعه ای نتیجه یادگیری دیروز افراد در خانه و مدرسه است و وضعیت فردای هر جامعه در نتیجه سرمایه گذاری هایی است که امروز روی دانایی افراد در خانه، مدرسه و جامعه انجام می گیرد. یک اصل مهم دانایی می گوید: آینده یافتنی نیست، بلکه ساختنی است اگر به دنبال ساختن آینده جامعه هستی بین خانه و مدرسه پل ارتباطی و دانش افزایی بزن و اجازه بده این پل از جامعه بگذرد. خانه و مدرسه در انجام وظایف تربیتی مکمل یکدیگرند خانه مدرسه ی اول فرزند و مدرسه، خانه دوم اوست و اگر این دو نهاد روش ها و برنامه های هماهنگ نداشته باشند، در روند رشد کودک اختلال به وجود می آید. نهاد خانه و مدرسه نقش اساسی در تکوین شخصیت کودکان و نوجوانان دارند. هدف از این مقاله بررسی اهمیت مشارکت خانواده در فعالیت های مدرسه می باشد شکل گیری شخصیت و چگونگی رشد روانی کودکان بیش از همه در گرو عملکرد خانه و مدرسه است.

کلیدواژه ها:

ارتباط خانه و مدرسه ، بهبود عملکرد تحصیلی ، تربیت دانش آموزان ، دوره ابتدایی ، معلم