ارزیابی پایگاه های اقلیمی شبکه بندی شده در شبیه سازی متغیرهای اگروهیدرولوژیک در ایران

مدیریت منابع آب و افزایش بهره وری آن در ایران، به ویژه در بخش کشاورزی، به دلیل خشکسالی های مکرر و شرایط اقلیمی خاص، به چالشی حیاتی تبدیل شده است. این مطالعه به ارزیابی دقت پنج پایگاه اقلیمی جهانی شامل CPC Global، CRU TS، ERA-Interim،ERA۵ و MERRA-۲ در شبیه سازی متغیرهای آگرو-هیدرولوژیکی با استفاده از مدل AquaCrop پرداخته است. با توجه به اقلیم های متنوع ایران و داده های محدود، نیاز به مدل های دقیق و پایگاه های اقلیمی معتبر برای بهبود مدیریت منابع آبی ضروری است. برای این منظور، داده های اقلیمی از پایگاه های مختلف و ایستگاه های سینوپتیک برای دوره ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۹ مقایسه شده اند. نتایج نشان می دهد که پایگاه ERA۵، به دلیل وضوح مکانی (۲۵°/۰×۲۵°/۰) و زمانی بالاتر و داده های دقیق تر، بهترین عملکرد را در برآورد زیست توده، تبخیر و تعرق، نیاز آبی و عملکرد محصولات در اکثر اقلیم ها ارائه داده است. پایگاه CPC Global نیز در برخی شاخص ها، به ویژه در اقلیم های مدیترانه ای و خشک، دقت بالایی نشان داده، اما در برخی موارد نسبت به ERA۵ کمتر موفق بوده است. پایگاه ERA-Interim عملکرد متوسطی داشت. از سوی دیگر، پایگاه های CRU TS و MERRA-۲، به ویژه MERRA-۲، در اقلیم های مرطوب و بسیار مرطوب دقت کمتری نسبت به سایر پایگاه ها داشتند و به طور کلی برای شبیه سازی های دقیق توصیه نمی شوند. نتایج این تحقیق بر اهمیت انتخاب صحیح پایگاه داده های اقلیمی برای بهبود شبیه سازی های مدل های گیاهی و مدیریت منابع آب تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

مدل AquaCrop ، داده های اقلیمی ، بهره وری آب ، شبیه سازی کشاورزی ، پایگاه های داده اقلیمی شبکه بندی شده