تاثیر تمرینات پلایو متریک و تمرینات HIIT بر روی استقامت هوازی داوران فوتبال شهرستان بوشهر

هدف از تحقیق حاضر مقایسه تاثیر تمرینات پلایومتریک و تمرینات HIIT بر روی استقامت هوازی داوران فوتبال شهرستان بوشهر بود. جامعه آماری این پژوهش را داوران فوتبال شهرستان بوشهر تشکیل دادند که حداقل ۴ سال سابقه قضاوت در لیگ های شهرستان استان را داشتند. از بین آن ها تعداد ۲۴ داور داوطلب انتخاب و به صورت تصادفی به سه گروه ۸ نفری شامل گروه تمرینات HIIT، تمرینات پلایومتریک و کنترل تقسیم بندی شدند. برنامه تمرینی گروه تناوبی شدید شامل مسافت رفت وبرگشت ۶۰ متر بود که با آزمودنی با سرعت تعیین شده می دوید. تمرین در هفته اول از ۴ ست شروع شد و برحسب اصل اضافه بار در هفته هشتم به ۱۱ ست رسید. شدت نیز در هفته اول ۷۵ درصد ضربان قلب بیشینه و در هفته هشتم ۹۰ درصد ضربان بیشینه قلب بود. برنامه تمرین پلایومتریک نیز شامل حرکات انفجاری بود که هر حرکت در هر دور به تعداد ۴ بار تکرار انجام شد. تعداد دورها با توجه به وضعیت جسمانی آزمودنی ها از ۴ دور شروع و تا ۸ دور در جلسه رسید. برای اندازه گیری استقامت هوازی آزمودنی ها از آزمون استاندارد ۱۶۰۰ متر استفاده شد. جهت بررسی فرضیات تحقیق از آزمون t همبسته و t مستقل استفاده شد. سطح معناداری نیز برای تمام محاسبات (۰۵/۰p <) در نظر گرفته شده است. نتایج نشان داد ۸ هفته تمرین تناوبی شدید موجب بهبود معنی دار استقامت هوازی داوران فوتبال می شود ولی تمرین پلایومتریک بر این شاخص اثری نداشت.

کلیدواژه ها:

استقامت هوازی ، فوتبال ، تمرین تناوبی شدید ، پلایومتریک