نقش میانجی هیجان خواهی در رابطه بین اعتیاد به شبکه های اجتماعی مبتنی بر موبایل و گرایش به رفتارهای پرخطر

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی هیجان خواهی در رابطه بین اعتیاد به شبکه های اجتماعی مبتنی بر موبایل و گرایش به رفتارهای پرخطر در میان دانشجویان انجام شد. مطالعه حاضر از نوع کاربردی، با روش توصیفی-همبستگی و با بهره گیری از مدل سازی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر در نیم سال دوم سال تحصیلی 1404-1403 بود. نمونه ای به حجم 380 نفر به روش نمونه گیری خوشه ای دو مرحله ای انتخاب گردید. برای سنجش متغیرهای پژوهش از پرسشنامه های هیجان خواهی زاکرمن (1971)، پرسشنامه اعتیاد به شبکه های اجتماعی مبتنی بر موبایل (احمدی و همکاران، 1395) و پرسشنامه رفتارهای پرخطر نوجوانان ایرانی (زاده محمدی و احمدآبادی، 1387) استفاده شد. یافته های حاصل از تحلیل مدل معادلات ساختاری نشان داد که اعتیاد به شبکه های اجتماعی مبتنی بر موبایل تاثیر مستقیم و معناداری بر هر دو متغیر هیجان خواهی و گرایش به رفتارهای پرخطر دارد. همچنین، هیجان خواهی به طور معناداری بر رفتارهای پرخطر اثرگذار بوده و نقش میانجی موثری در رابطه بین اعتیاد به شبکه های اجتماعی و گرایش به رفتارهای پرخطر ایفا می کند. مدل مفهومی پژوهش از برازش مناسبی برخوردار بود و کلیه فرضیه های تحقیق مورد تایید قرار گرفتند. بر اساس نتایج به دست آمده، می توان نتیجه گرفت که هیجان خواهی یکی از مکانیسم های روان شناختی کلیدی در پیوند بین اعتیاد به شبکه های اجتماعی و بروز رفتارهای پرخطر در دانشجویان است. این یافته ها می تواند در طراحی برنامه های پیشگیرانه و مداخلات آموزشی-درمانی با هدف کاهش اعتیاد رفتاری و ارتقاء سلامت روانی و اجتماعی جوانان مورد بهره برداری قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اعتیاد به شبکه های اجتماعی مبتنی بر موبایل ، گرایش به رفتارهای پرخطر ، هیجان خواهی