رابطه احساس امنیت روانی در کلاس با مشارکت فعال دانش آموزان

احساس امنیت روانی در محیط آموزشی یکی از عوامل اساسی و تعیین کننده در فرآیند یادگیری و مشارکت فعال دانش آموزان است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین احساس امنیت روانی در کلاس و میزان مشارکت فعال دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان یکی از مدارس ابتدایی شهر کرمانشاه بود که با استفاده از نمونه گیری تصادفی ساده، تعداد ۹۰ نفر از آنان انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های استاندارد احساس امنیت روانی و مشارکت فعال بود که پس از اطمینان از روایی و پایایی، به صورت حضوری تکمیل شد.یافته ها نشان داد که میانگین احساس امنیت روانی و مشارکت فعال دانش آموزان بالاتر از حد متوسط است و بین این دو متغیر، رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، احساس امنیت روانی به عنوان متغیر پیش بین توانست حدود ۳۹ درصد از تغییرات مشارکت فعال را پیش بینی کند. این نتایج بیانگر این است که دانش آموزانی که فضای کلاس را ایمن و حمایت گر می دانند، با انگیزه و اعتماد بیشتری در فعالیت های کلاسی شرکت می کنند. علاوه بر این، تفاوت معناداری بین دختران و پسران در این متغیرها مشاهده نشد.با توجه به اهمیت احساس امنیت روانی در ارتقای مشارکت فعال، پیشنهاد می شود معلمان و مدیران مدارس به فراهم کردن فضایی حمایت گرانه و عاری از اضطراب توجه ویژه ای داشته باشند تا بتوانند مشارکت و کیفیت یادگیری دانش آموزان را افزایش دهند. نتایج این پژوهش می تواند راهنمایی مهم برای بهبود محیط های آموزشی و برنامه ریزی های تربیتی باشد.

کلیدواژه ها:

احساس امنیت روانی ، مشارکت فعال ، کلاس درس ، دانش آموزان ابتدایی ، فضای آموزشی ، روان شناسی تربیتی