مهندسی معماری برای بیماران ام اس

این مطالعه با هدف شناسایی اصول طراحی معماری سازگار با نیازهای بیماران مبتلا به ام اس (مولتیپل اسکلروزیس) انجام شده است. ام اس به عنوان یک اختلال عصبی، چالشهای متعددی مانند محدودیت های حرکتی، خستگی مفرط، حساسیت به نور و دما، و اختلالات تعادل و بینایی ایجاد می کند که نیازمند بازنگری در مفاهیم رایج طراحی فضاهای درمانی و عمومی است. با استفاده از روش شناسی ترکیبی مبتنی بر مرور سیستماتیک ادبیات، تحلیل موارد مطالعاتی، و مشارکت ذی نفعان (معماران، متخصصان نورولوژی، و بیماران)، اصول کلیدی طراحی استخراج شدند. یافته ها نشان می دهند که طراحی باید بر دسترسی پذیری فضایی، تنظیم حسی، آسایش حرارتی، و امنیت حرکتی متمرکز شود. همچنین، استفاده از نشانه های لمسی-بصری برای بهبود جهت گیری فضایی و اجتناب از پیچیدگی های بصری ضروری است. نتایج حاکی از آن است که رعایت این اصول نه تنها کیفیت زندگی بیماران را ارتقا می دهد، بلکه به طراحی فراگیرتر برای سایر گروه های دارای محدودیت های حرکتی-حسی نیز کمک می کند.

کلیدواژه ها:

بیماری ام اس ، طراحی معماری ، دسترسی پذیری ، اختلالات عصبی ، محیط های فراگیر