بررسی و میزان کاربرد درس پژوهش و توسعه در بهبود عملکرد معلمان ادبیات فارسی در مدرسه

این مقاله به بررسی نقش و تاثیر درس پژوهی و برنامه های توسعه حرفای در ارتقای عملکرد معلمان ادبیات فارسی در محیط مدرسه می پردازد. با استفاده از روش تحلیلی-توصیفی و بررسی پژوهش های موجود، نشان داده می شود که درس پژوهی به عنوان یک روش مشارکتی و پژوهشمحور، تاثیر معناداری بر بهبود مهارت های تدریس، دانش محتوایی-تربیتی و کاربرد عملی نظریه های آموزشی در کلاس درس دارد. یافته های این پژوهش حاکی از آن است که معلمان ادبیات فارسی که در فرایند درس پژوهی مشارکت فعال داشته اند، در مولفه های طراحی آموزشی، اجرای تدریس، مدیریت کلاس و ارزشیابی یادگیری دانش آموزان عملکرد بهتری از خود نشان داده اند. همچنین، این مقاله به چالش های اجرایی درس پژوهی از جمله محدودیت زمانی، فرهنگ فردگرایی و کمبود حمایت مدیریتی اشاره کرده و راهکارهای عملی برای غلبه بر این موانع ارائه می دهد. نتایج این مطالعه می تواند به عنوان چارچوبی برای برنامه ریزی توسعه حرفه ای معلمان ادبیات فارسی و بهبود کیفیت آموزش این درس در مدارس مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

درس پژوهی ، توسعه حرفه ای معلمان ، ادبیات فارسی ، عملکرد تدریس ، بهبود کیفیت آموزش