بررسی اصول و روش های مدیریت استعدادیابی در ورزش

امروزه در تربیت بدنی و علوم ورزشی، استعدادیابی و استعدادپروری به دو موضوع مورد توجه و مهم تبدیل شده است و از چالش های اصلی در حوزه ورزش به حساب می آید، زیرا راه رسیدن به قله افتخارات ورزشی از همین مسیر می گذرد. همچنین پیشرفت از سطوح ابتدایی تا نخبه شدن در ورزش، راه بسیار دراز و پرپیچ و خمی است که نیاز به استعدادیابی دقیق و اصولی دارد. به طور کلی ، استعدادیابی فرایندی است که از طریق آن، کودکان و نوجوانان ارزیابی می شوند و به شرکت در رشته های مناسب، که امید موفقیت بیشتری از آن ها می رود، ترغیب و تشویق خواهند شد. ارزیابی های مذکور از طریق برخی آزمون ها و معیارهای استاندارد انجام می پذیرد. ضمنا در تکمیل اهداف استعدادیابی و استعدادگزینی و جهت توسعه پتانسیل افراد گزینش شده، می توان با کمک مربیان مجرب، تمرینات زمان بندی شده، مسابقات منظم، امکانات و ایجاد انگیزش، سبب توسعه و پرورش هر چه بیشتر استعدادها شد که این موضوع «استعدادپروری» نامیده می شود.توسعه استعدادیابی در حوزه ورزش دانش آموزی نیازمند وجود چشم اندازی بلندمدت است و به تبع توسعه، نیاز به برنامه ریزی بلندمدت و جامع و نیز استفاده از نظرات خبرگان دارد؛ برنامه ای که با توجه به نقاط قوت و ضعف ها و توجه به فرصت ها و تهدیدهای موجود در مسیر دست یابی به چشم انداز مطلوب، راهبردها و سیاست های مناسبی را با توجه به مولفه های مربوطه و توجه داشتن به برنامه استعدادیابی در کشورهای توسعه یافته طراحی و تبیین کند.

کلیدواژه ها:

روش های مدیریت استعداد یابی ، ورزش ، برنامه ریزی ورزشی ، علوم ورزشی