نقش روش تحقیق در پژوهش معماری و فضای شهری

رشته های معماری و طراحی شهری دارای جایگاهی میان رشته ای بوده و مبانی و رویکردهای نظری و پژوهشی خود را از طیف وسیعی از علوم وام می گیرند. به همین دلیل، شیوه های پژوهش در این رشته ها معمولا حاصل ترکیبی از روش های گوناگون می باشد که در طیف وسیع و گسترده ای از مطالعات وابسته به علوم محض تا مطالعات وابسته به علوم اجتماعی و انسانی، قرار می گیرد. پیش از ظهور سیستم های نوین آموزشی، آموزش معماری در قالب مدرسه و دانشگاه به شیوه سنتی انجام می گرفت، آموزشی هدف دار بود و مهارتی به شاگرد آموزش داده نمی شد مگر آنکه راه به کار گرفتن آن نیز نشان داده می شد. این آموزش از طریق نظری و عملی، توامان و در محل خلق اثر صورت می گرفت. در آموزش معماری به شیوه مدرن، به تدریج از اهمیت آموزش به شیوه عملی کاسته شده و جای آن را تئوری هایی بدون درک شیوه استفاده از آنها پر کرده است. هم اکنون کارگاه معماری، جولانگاه اندیشه هایی است که به شاگردان تحمیل می شود، بدون آنکه امکان آزمون درستی یا نادرستی نظریات فراهم باشد. امروز دانش پژوهان آشکارا دریافته اند که در نظام هستی «همه چیز به همه چیز» مرتبط است،و این عرصه ی گسترده و پیچیده در عین کثرت دارای وحدتی است که بدون درک این وحدت انسان سرگردان شده و بر رازهای نهفته آگاهی نم ییابد. هدف نهایی تحقیق پ یبردن به کنه مسائل پدید ههاست، اما واقعیت جهان دارای وجوهی است که شناخت هر وج ه آن به روش و شیو هی خاصی امکانپذیر می شود.

کلیدواژه ها:

روش تحقیق ، طراحی شهری ، معماری ، علوم اجتماعی