تاثیر رهبری مسئولانه بر رفتار تسهیم دانش از طریق نقش میانجی تناسب فرد با سازمان و نقش تعدیل کننده فرهنگ سازمانی شهرداری اصفهان

این پژوهش با هدف «تاثیر رهبری مسئولانه بر رفتار تسهیم دانش از طریق نقش میانجی تناسب فرد با سازمان و نقش تعدیل کننده فرهنگ سازمانی (مورد مطالعه: شهرداری اصفهان)» انجام گرفته است؛ از نظر روش، توصیفی- پیمایشی از نوع همبستگی با ماهیت کاربردی و از لحاظ زمانی مقطعی می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه کارکنان شهرداری اصفهان است. که با استفاده از فرمول کوکران تعداد ۲۳۷۰ نفر به روش در دسترس به عنوان نمونه آماری انتخاب شد. ابزار اندازه گیری تحقیق، پرسشنامه ای استاندارد برای متغیرهای رفتار تسهیم دانش، رهبری مسئولانه، تناسب فرد با سازمان و فرهنگ سازمانی از منبع حیدر و همکاران (۲۰۲۲) بود که برای اندازه گیری روایی پرسشنامه ها از روش صوری و محتوایی و برای تعیین پایایی آن آلفای کرونباخ محاسبه گردید که مقدار آن برابر ۰. ۸۵۶ برآورد گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای Spss۲۷ و Smart Pls۴ انجام شد. برای بررسی نرمال بودن داده ها از آزمون کولموگروف اسمیرنوف و برای آزمون فرضیات از روش معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد در بین کارکنان شهرداری اصفهان، رهبری مسئولانه بر رفتار تسهیم دانش و تناسب فرد با سازمان تاثیر دارد. همچنین تناسب فرد با سازمان بر رفتار تسهیم دانش موثر است و فرهنگ سازمانی رابطه بین رهبری مسئولانه و رفتار تسهیم دانش را تعدیل کرد. همچنین نتایج تست سوبل نشان داد که تناسب فرد با سازمان در رابطه بین رهبری مسئولانه و رفتار تسهیم دانش نقش میانجی کامل دارد. بنابراین سازمان باید بر توسعه شیوه های رهبری مسئولانه و پرورش فرهنگ سازمانی حمایتی برای تقویت اشتراک دانش و در نهایت بهبود عملکرد سازمانی تمرکز کنند.

کلیدواژه ها:

رهبری مسئولانه ، رفتار تسهیم دانش ، تناسب فرد با سازمان ، فرهنگ سازمانی ، شهرداری اصفهان.