آموزش مهارت حل مسئله به کودکان ابتدایی

هدف از پژوهش حاضر، بررسی وضعیت آموزش مهارت حل مسئله به کودکان در مدارس ابتدایی شهر کرندغرب و شناسایی عوامل موثر بر بهبود این مهارت کلیدی در فرایند یادگیری است. با توجه به اهمیت پرورش تفکر نقاد، تصمیم گیری منطقی و توانایی مواجهه با چالش ها در زندگی روزمره، آموزش مهارت حل مسئله در سنین ابتدایی از جایگاه ویژه ای برخوردار است. روش پژوهش، توصیفی-پیمایشی از نوع کاربردی بود. جامعه آماری شامل کلیه معلمان مدارس ابتدایی شهر کرندغرب در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود که نمونه ای ۶۰ نفری به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی آن به تایید خبرگان رسید و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (۸۷/۰) مورد تایید قرار گرفت. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های آماری توصیفی و استنباطی انجام شد.یافته ها نشان داد که برنامه درسی رسمی توجه کافی به آموزش حل مسئله ندارد و معلمان نیز از آمادگی و دانش تخصصی لازم برای آموزش موثر این مهارت برخوردار نیستند. همچنین، استفاده از روش های تدریس سنتی بر روش های فعال غلبه دارد. موانعی مانند تراکم محتوای درسی، کمبود منابع کمک آموزشی، و فقدان آموزش های ضمن خدمت از جمله عوامل بازدارنده شناسایی شد. در عین حال، نتایج حاکی از آن بود که استفاده از روش های نوین تدریس، مانند بازی، پروژه و یادگیری گروهی، تاثیر مثبتی بر ارتقاء مهارت حل مسئله در دانش آموزان دارد. در نهایت، پژوهش حاضر بر ضرورت اصلاح برنامه های درسی، توانمندسازی معلمان، و به کارگیری روش های فعال تدریس تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت حل مسئله ، معلمان ابتدایی ، روش تدریس فعال ، برنامه درسی ، مدارس کرندغرب